Najpopularniejsze niskie krzewy do naszych ogrodów: Szczodrzeniec położony – jeden z najniższych krzewów spotykanych na naszych działkach. Dorasta do około 40 cm wysokości. Jego gałązki, jak sama nazwa rośliny wskazuje, pokładają się, lecz na samym końcu są lekko wzniesione. Najbardziej ozdobny jest w maju, kiedy to przypada Karagana syberyjska, grochodrzew syberyjski (Caragana arborescens) to duży krzew z rodziny motylkowatych, dorastający nawet do 6 m wysokości. Liście są pierzasto złożone z 4-7 par eliptycznych listków. Kwiaty ją intensywnie żółte, zebrane w zwisające kwiatostany i pojawiają się w maju. Owocem jest podłużny, pękający strąk. Jest to roślina odporna na warunki miejskie, świetnie znosi suszę i lekkie zasolenie, a do prawidłowego wzrostu i rozwoju potrzebuje dużej ilości słońca. Nie wymaga wielu zabiegów pielęgnacyjnych i z powodzeniem sprawdzi się w każdym ogrodzie. Można z niej zakładać formowane i nieformowane żywopłoty. Roślina doskonale znosi cięcie i jest odporna na mróz. Jej ozdobna odmiana 'Pendula' jst szczepiona na pniu. Najlepiej sprawdza się jako soliter lub roślina sadzona w rzędach - tworzy wtedy szpaler parasolowatych koron. Karagana jest rośliną miododajną. fot. Sten CC BY-SA Wikimedia CommonsFiga – egzotyczne drzewo owocowe. 9. Róża dzika – krzew o jadalnych owocach i zdrowotnych właściwościach. 10. Aronia – krzew o wyjątkowych właściwościach zdrowotnych. 11. Kiwi – egzotyczny akcent w ogrodzie. 12. Morus – drzewo z owocami bogatymi w antyoksydanty.
Lespedezia to krzew z rodziny motylkowatych stosowany w homeopatii. Nektar miodowy Lespedetsa znany jest ze swoich cudownych właściwości: doskonale oczyszcza organizm z toksyn, działa moczopędnie i przeciwzapalnie. Zaleca się codziennie rano zażywać łyżeczkę podobnego produktu.
Krymskie rośliny miodowe to nie tylko wiecznie zielone i ciepłolubne rośliny południowego wybrzeża, ale także typowi mieszkańcy stref leśno-stepowych i artykułu1 Cechy klimatyczne2 Cechy trzymania pszczół3 Roślinność stepowa4 Leśna roślinność Pogórze5 Roślinność Gór Południowe Pasy Północne stoki6 Roślinność na południowym Polne kwiatyCechy klimatyczneNa terenie półwyspu następuje wyraźna zmiana pokrywy roślinnej podczas przemieszczania się z północy na południe. Na terenach górskich istnieje podział pionowy od stóp do dzielą całe terytorium na cztery główne strefy przyrodnicze, z których każda ma własną bazę to, że:step na północy, zachodzie i centrum, z przejściem do stepu leśnego;pogórze leśno-stepowe obejmujące Bachczysaraj, Biełogorsk i Symferopol;góry, w tym grzbiety główne, zewnętrzne i wewnętrzne;wybrzeże południowe – terytorium wybrzeża między Morzem Czarnym a głównym grzbietem trzymania pszczółWarunki naturalne półwyspu są najkorzystniejsze dla pszczelarstwa w trzech z czterech wymienionych stref:u podnóża z leśnym stepem;w górach;na południowym chodzi o step, panują tu nieustanne wiatry. Pogoda zmienia się dramatycznie, szczególnie zimą. Klimatu nie można nazwać ciepłym. Choć region charakteryzuje się rozległymi obszarami przeznaczonymi pod uprawy miododajne, utrzymanie pasiek na tym obszarze jest uważane za przedsięwzięcie pozostałych strefach miododajnych obserwuje się różnorodną florę – około 1,5 tysiąca gatunków roślin u podnóża, gór i na wybrzeżu. Większość z nich została sprowadzona na półwysep przez człowieka w ciągu ostatnich 200 lat i z powodzeniem zakorzeniła się w nowym stepowaStepy krymskie są w większości zaorane. Na gruntach rolnych uprawia się: słonecznik – roślina jednoroczna, która jest cenną rośliną oleistą. Roślina jest ciepłolubna i odporna na suszę. Świetnie czuje się na glinach piaszczystych i glinach. Przy zapylaniu przez pszczoły plon wzrasta o około 30-40%. Dobrze uwalnia nektar i pyłek. Dlatego pasieki chętnie przemierzają pola słoneczników. Średnia wydajność miodu wynosi 30-60 kilogramów na Słonecznik jako roślina miodowa Sainfoin – ważna roślina pastewna w hodowli zwierząt, która kwitnie wczesnym latem. W tym okresie letnie rośliny miododajne nadal nie kwitną, a ogrody już wyblakły. Z tego powodu dla pszczelarzy pola alfonsa mają ogromne znaczenie. Ponadto kultura kwitnie przez 1,5 miesiąca. Uwalnianie nektaru na hektar wynosi około 120 Sainfoin jako roślina miodowa Melony i rośliny ogrodowedobrze się czuje na stepie Krymie. Melony w regionie są reprezentowane przez rodzinę dyni: arbuzy, melony, dynie. Miododajność tych upraw nie jest wysoka, ale pyłek zbiera się z nich w drugiej połowie lata (lipiec, sierpień), kiedy przygotowanie rodzin pszczelich do zimowania jest niezwykle ważne. A same pola wymagają zapylania przez owady. Korzyści są więc obopólne – zarówno pszczelarze, jak i rolnicy będą zadowoleni z wędrówki pasiek. Wydajność miodu z każdego hektara nasadzeń jest następująca: arbuzy – 20-25, melon, dynia – do 30 również: Sage – bylina z rodziny labiatów. Dla pasiek szczególnie cenne są trzy jej odmiany: okółkowata (obrączkowata), łąkowa i lecznicza. Szałwia szypułkowa daje łapówki od 250 do 300-600 kilogramów na hektar. Łąka i lecznictwo – 100-130 Szałwia jako roślina miodowa Lawenda – piękny wieloletni krzew z rodziny Labiate, zdolny do uprawy w jednym miejscu przez 15-20 lat. Ceniony w pszczelarstwie jako źródło leczniczego miodu o delikatnym aromacie i delikatnym smaku. Pola kwitną od czerwca do sierpnia. Średnia wydajność nektaru wynosi 130-145 Lawenda jako roślina miodowaLeśna roślinność stepowaKrymski step leśny jest warunkowo podzielony na dwie części:terytoria przylegające do stepu;oraz tereny podgórskie położone na zagłębieniu pierwszej części strefy naturalnej rosną głównie krzewiaste odmiany roślin miododajnych, zebrane w zarośla i drzewa: Głóg – duży krzew porośnięty cierniami, kwitnący w maju i czerwcu. W sumie znanych jest 47 gatunków roślin. Najpopularniejszą i najbardziej popularną wśród pszczelarzy jest jej zwykła odmiana, którą można wykorzystać do formowania żywopłotów wokół Głóg jako roślina miodowa Kizil – wczesnoletnia roślina miodowa z rodziny Rosaceae, charakteryzująca się długim kwitnieniem od maja do końca lipca (średnio 2,5-3 miesiące). Może rosnąć na glebach nieurodzajnych, odpornych na suchą pogodę i wiosenne przymrozki. Używany do żywopłotów. Zapewnia łapówki w wysokości do 160 kilogramów miodu na hektar gęstych zarośli. dzika róża – ciernisty wieloletni krzew, który kwitnie w maju i czerwcu. Roślina ta dostarcza pasiece głównie pyłek. Może być stosowany w żywopłotach. Wysokość krzewów sięga 1,5-2 metry. soczewki (inne nazwy to „leszczyna”, „orzech laskowy”) – wieloletni krzew z rodziny brzozowych. Rośnie na zboczach i wąwozach, dobrze prosperując na terenach zabudowanych. Może być używany do formowania żywopłotów. Wyrzuca kwiatostany w postaci kolczyków w kwietniu przed otwarciem liści. Pszczoły pracują na leszczynie od rana do wieczora, zbierając pyłek. Jego udział w ulach w ciągu jednego dnia roboczego wynosi około 12%. Kwiaty leszczyny trwają tydzień. Scumpia lub „sumy” – krzew liściasty z rodziny sumaków, osiągający wysokość 2-5 metrów. Z tej rośliny uzyskuje się żółty barwnik dla przemysłu tekstylnego i chemicznego. Może być uprawiana jako roślina ozdobna. Krzew wygląda imponująco, zwłaszcza w okresie kwitnienia, kiedy na jego wierzchołkach pojawiają się żółtozielone wiechy zebrane z drobnych kwiatów. Kwitnie w czerwcu. Wydajność nektaru – 30-40 kilogramów na hektar gęstych zarośli. Grabinnik (inaczej „wschodni” lub „czarny grab”) – przedstawiciel rodziny brzozowej o gęstej zaokrąglonej koronie. Zwykle dorasta do 5-8 metrów. Jego zakrzywiony i żebrowany pień pokryty jest szarą korą. Młode gałęzie pokryte są kudłatymi włoskami. Kiedy kwitnie w kwietniu, wyrzuca małe, jasnożółte kotki. Drzewo jest źródłem pyłku dla pasiek. Liście i młode gałęzie są zbierane na paszę dla zwierząt. Jałowiec pospolity („Veres”) to wiecznie zielony krzew z rodziny cyprysów, który dobrze rośnie w oświetlonych miejscach, ale jednocześnie toleruje ciemnienie. Różni się niewielką wysokością (1-3 metry), stożkową koroną, czerwonawo-brązowymi pędami. Pierwsze nasiona dojrzewają na krzakach w wieku 5-10 lat. Obfite zbiory obserwuje się co 3-5 lat. W tym czasie jałowiec wydziela bladozielony pyłek zebrany przez pszczoły. To przeciętny pyłek. Puszysty dąb – niskie, pieńkowate drzewo z zakrzywionym pniem z rodziny buków, wyróżniające się owłosionymi pąkami i gałęziami młodych pędów. Dojrzałe drzewa kwitną latem, emitując głównie pyłki. Żołędzie dojrzewają wczesną podgórskie lasu stepowego częściowo zajmują północne stoki i zagłębienie między grzbietami. Występują tu lasy dębowe, niewielkie zarośla dębów i strefie lasu mieszanego rośnie: Klon polny – ciepłolubne drzewo o wysokości od 10 do 15 metrów o kulistej koronie. Czasami jest uprawiany jako żywopłot. Różni się 5-klapowym, owłosionym liściem. Kwitną tylko dojrzałe drzewa powyżej 15 roku życia. Kwitnienie rozpoczyna się w maju i trwa dwa tygodnie. Według niektórych danych rasa ta jest w stanie wyprodukować do 1 kilogramów miodu na Klon jako roślina miodowa Wiąz (wiąz) – przedstawiciel rodziny wiązów, kwitnący wczesną wiosną (kwiecień, maj). W regionie występują dwie odmiany – ostrokrzew i nagie. Drzewa wydzielają nektar wyłącznie w sprzyjających latach. Zasadniczo pszczoły zbierają pyłek na wiązach, który służy do wiosennego rozwoju rodzin. Biały svidina (inne nazwy to „dereń”, „biała telikrania”) – krótki krzew z rodziny dereni. Różni się jaskrawoczerwonymi gałązkami, które od starości wyginają się w łuk. Liście jesienią przebarwiają się na purpurowoczerwono. Latem są dwukolorowe: ciemnozielone powyżej i szaro-białe poniżej. Krzew kwitnie od 2-3 roku życia. Białe kwiatostany corymbose kwitną dwa razy w roku: w połowie czerwca (obfite kwitnienie) i na początku września (pojedyncze kwiatostany). Dokładna produkcja miodu nie jest znana. tokarz – ciernisty bylinowy krzew z rodziny śliwy. Dobrze rośnie na zboczach, osiągając wysokość 2 metrów. Można sadzić jako żywe ogrodzenie przy pasiekach. W zacienionych miejscach jej gałęzie są prawie pozbawione cierni, a od słonecznej strony roślina zawsze będzie ciernista. Kwitnie wiosną, zapewniając pszczołom dobre wsparcie zbiorów miodu. Wydajność nektaru wynosi około 30 kilogramów na hektar. Berezkin należy do rodziny o tej samej nazwie. Może to być krzew lub niskie drzewo z korkowymi naroślami na korze. W podgórskim stepie leśnym często można znaleźć belki (lub „europejski euonymus”), kwitnące zwykłymi pół-parasolami z żółto-zielonymi kwiatami. Jesienią krzew jest usiany różowo-czerwonymi trującymi owocami. Rośnie na obrzeżach zagajników dębowych, dobrze znosi suszę. Może być stosowana jako nasadzenie ozdobne, z zastrzeżeniem ostrożności w obchodzeniu się z owocami. Kwitnie w kwietniu, zapewniając wsparcie łapówki dla u podnóża jest reprezentowana przez piętnaście gatunków na Gór KrymskichTa strefa przyrodnicza charakteryzuje się podziałem na strefy pionowe, a region podzielony jest na trzy części:stoki południowe, porośnięte typową roślinnością krymską;płaski blat – płaskowyż;zbocza północne, pod wieloma względami podobne roślinnością do stokiTa część strefy przyrodniczej zasiedlona jest głównie przez krzewy. Spośród dzikich roślin częściej niż inne rośliny występują: bluszcz – pnący wiecznie zielony krzew z rodziny Araliaceae o skórzastych liściach, dorastający do 25-30 metrów, często oplatający skały i drzewa. Rozpuszcza żółtozielone kwiaty, zgrupowane w racemose kwiatostany we wrześniu. Nektar wydzielany jest do początku października, wykazując doskonałą produkcję miodu. Jako łapówka często porównywana jest do lip i jadalnych kasztanów. Jak wiecie, lipa może zapewnić zbiór od 600 do 1 kilogramów na hektar. Miód z bluszczu szybko się krystalizuje. Jest prawie biały, aromatyczny w smaku i zapachu, z miętowo-mentolowym posmakiem. kreteński ladannik („Róża kamienna”, „róża skalna”, „czystek”) – wieloletni krzew z rodziny czystek. Jej różowe kwiaty przypominają dziką różę. Gałązki i liście charakteryzują się czubatym pokwitaniem. Kwiaty rośliny nie żyją długo – tylko jeden dzień. Mącznik („Truskawka”, „arbutus”) – wiecznie zielone niskie drzewo lub krzew z koralowo-czerwoną korą, pokryte skórzastymi liśćmi. Jego kwiaty są biało-różowe, zgrupowane w wiszące wiechy, przypominające kształtem latarnie. Rośnie bardzo wolno, osiągając 45 metrów wysokości dopiero w wieku 5 lat. Jest uważana za dobrą roślinę miodową, ale uzyskany miód ma nieco gorzki smak. Dokładna produkcja nektaru nie jest znana. Rzeźnik (inne nazwy to „ruskus”, „cierń myszy”) – wiecznie zielony krzew z rodziny szparagów. Różni się zmodyfikowanymi pędami, które pełnią rolę liści. Kwiaty z zielonkawym okwiatem rozwijają się bezpośrednio na górnej powierzchni pędu. Roślina jest również wykorzystywana do celów dekoracyjnych. Dokładna produkcja miodu nie jest znana. jeżyna – niski krzew z rodziny różowatych, który między innymi rośnie w zaroślach. Kwitnie w czerwcu i sierpniu. Cały okres wydalania pyłku i nektaru trwa 1,5 miesiąca. Wraz z innymi letnimi roślinami miododajnymi stanowi główną łapówkę letnią. Wydajność – 20-25 kilogramów miodu na hektar. Drzewo trzymania (trzymaj drzewo) lub „Cierń Chrystusa” to dobrze znany śródziemnomorski krzew z rodziny kruszyny. Roślina jest usiana ostrymi cierniami. Kwitnie niepozornymi żółtozielonymi kwiatostanami kwitnącymi od lipca do sierpnia. Może być stosowany w zielonych żywopłotach. Wydajność miodu wynosi około 60-70 Trzymaj drzewo jak roślinę miodową orzech laskowy, który jest najbliższym krewnym leszczyny pospolitej (leszczyny). Różni się dużymi owocami w postaci orzechów. Kwitnie gwałtownie wiosną w kwietniu, maju, dostarczając rodzinom pszczelim dużej ilości pyłku. W pszczelarstwie służy do tworzenia zagrody mieszkalnej dla pasiek. drzewo Abrahama (inne nazwy to „prutnyak”, „zwykły vitex”) – drzewiasty krzew z rodziny lamin, pokryty gęstymi włosami. Gałęzie wydzielają ostry aromat. Podczas kwitnienia tworzą się na nich wierzchołkowe kłoski lawendy. Krzew kwitnie od czerwca, wypuszczając nektar do października. Odnosi się do wtórnych roślin miododajnych. Puchar drzewo („Niesplik”) – przedstawiciel różowej rodziny o ciernistych gałęziach i jadalnych owocach w kształcie gruszki. Z trzech dzikich odmian w ogrodach można uprawiać tylko jedną odmianę – krymską (niemiecka). Drzewo ma rozłożystą koronę, usianą płaskimi, niczym spodki, jasnoróżowymi kwiatami na wiosnę. Drzewo służy do ozdabiania krajobrazów. Jesienią jej liście nabierają pięknego brązowo-czerwonego odcienia. Ponowne kwitnienie występuje w sierpniu-wrześniu. Nieszpułka jest określana jako wtórne rośliny miododajne. Zamaniha – rzadki krzew kolczasty z rodziny Araliaceae. W medycynie ludowej ceniony jest na równi z żeń-szeniem. Zielono-żółte kwiaty krzewu zebrane są w proste parasole. Są rozwiązane w czerwcu, zapewniając dodatkową łapówkę. Liście przypominają strukturę i kształt południowych zboczach dziko rosną również krzewy jałowca i dzikiej róży. Z powszechnej tu przez człowieka roślinności form ozdobnych i owocowych można wyróżnić: orzech włoski (inne nazwy: „royal, voloshsky”) – duże drzewo należące do rodziny o tej samej nazwie. Kwitnie na początku, w połowie maja, jednocześnie z kwitnieniem liści. Kwiaty pręcikowe wyglądają jak zielonkawe bazi, a słupki „siedzą” na wierzchołkach gałęzi. Kultura zapylana jest przez wiatr. Pszczoły zbierają z niej tylko pyłek, a następnie w niewielkich ilościach. Drzewo granatu (inne nazwy to „granat”, „granat”) – to małe drzewo lub krzew z rodziny Derbennikowów. Różni się cienkimi kolczastymi gałązkami pokrytymi błyszczącymi liśćmi. Pomarańczowo-czerwone kwiaty mają kształt lejka. W cieniu roślina nie kwitnie. Drzewo należy do wtórnych wiosennych roślin miododajnych. Niezwykle popularny wśród subtropikalnych ogrodników. Słodkie migdały („Almond”) należy do rodziny o tej samej nazwie. Uprawiane w celu uzyskania aromatycznych nasion orzechów stosowanych w przemyśle cukierniczym. Wtórna roślina miododajna. Słodki kasztan lub siew (prawdziwy) – najbliższy krewny kasztanowca, ale z odpowiednimi owocami do jedzenia. Należy do rodziny buków. Zaczyna przynosić owoce w wieku 20 lat. Jej niepozorne, zielonkawe kwiaty zgrupowane są w długie kłosy. Kasztan kwitnie w czerwcu i lipcu. Może być zapylany zarówno przez wiatr, jak i owady. Pszczoły chętnie pracują na jej kwiatostanach, pozyskując nektar z kwiatów żeńskich (mężczyźni dostarczają pyłku). Wydajność miodu od 500 do 600 kilogramów na hektar gęstych nasadzeń. Wypompowany miód ma płynną konsystencję, ma charakterystyczny gorzki smak. Drzewo pistacjowe („Pistachio”) należy do rodziny sumach. Może tworzyć rzadkie lasy o tej samej nazwie. Roślina jest odporna na suszę, wytrzymuje mrozy do -25 stopni. Kwitnie bardzo małymi zielonkawymi kwiatami, zebranymi w kłosy wiechy. Takie kwiatostany znajdują się w kątach liści. Kwitną w marcu, kwietniu. Uprawiane na orzechy. W pszczelarstwie jest wtórną rośliną miododajną, która zapewnia wczesną łapówkę. Drzewo figowe (inne nazwy to „figa”, „figa”, „jagoda wina”) – roślina o jasnoszarej korze z rodziny morwowa o nieokreślonych heteroseksualnych kwiatach rosnących na różnych drzewach. Zapylane głównie przez specjalną rasę os (blastophagus), pracujących wyłącznie na tej kulturze. Fejxoa („Akka”) to wiecznie zielony krzew lub drzewo z rodziny mirtów. Cenna roślina owocowa, która dobrze rośnie w klimacie subtropikalnym. Wyróżnia się szorstką zielonkawobrązową korą, eliptycznymi liśćmi z owłosieniem od spodu (powierzchnia jest gładka na wierzchu) i różowoczerwonymi jasnymi kwiatami z dużymi czerwonymi pręcikami. Kwitnie w maju, czerwcu przez trzy tygodnie. Wtórna roślina miododajna. Wisteria (inna nazwa „wisteria”) to roślina pnąca z rodziny motylkowatych, usiana pachnącymi liliowymi frędzlami w okresie kwitnienia. Ta winorośl kwitnie na przełomie marca i kwietnia. Bylina dobrze przyciąga pszczoły, będąc wczesnowiosenną rośliną miodową. okrąg – szybko rosnące drzewo z rodziny Simarubaceae, pokryte pierzastymi liśćmi. Kiedy pąki się otwierają, pędy wydzielają nieprzyjemny zapach. Kwiaty są małe, zgrupowane w wiechy w kształcie świec. To jest wtórna roślina miodowa. Banan – wieloletnie zioło dające jadalne owoce. Uprawy spożywcze i pastewne cieszące się dużą popularnością na świecie. Ma pojedyncze, różowe lub fioletowe, 3-płatkowe kwiaty posadzone na długich szypułkach. Liście są szerokie, wydłużone. Wydajność miodu jest nieznana. Boxwood – wiecznie zielony krzew lub drzewo z rodziny o tej samej nazwie, kwitnące drobnymi kwiatami (znajdujące się w kątach liści). W ogrodnictwie ozdobnym jest ceniony za błyszczące liście i gęstą koronę, która dobrze znosi przycinanie – można uformować dowolny kształt. Kwitnie pod koniec lutego. Według niektórych doniesień nektar zebrany z rośliny jest trujący dla ludzi. magnolia Jest odpornym na suszę krzewem należącym do rodziny berberysów. Dobrze cienie. Może służyć do organizowania żywopłotów. Na wysokości ta wiecznie zielona roślina osiąga 90-100 centymetrów. Jej liście są usiane kolczastymi zębami wzdłuż krawędzi. Jesienią nabierają pięknego złocistobrązowego odcienia. Krzew kwitnie co roku, a każda roślina ma do 42 tysięcy jasnożółtych kwiatów, zgrupowanych w stojących wiechach. Okres kwitnienia wynosi trzy tygodnie (od końca kwietnia do drugiej dekady maja). Wiechy kwitnące są chętnie odwiedzane przez pszczoły lotne. Wydajność miodu do 100 kilogramów na hektar. Akacja jedwabna (inna nazwa to „albitsia linkoranu”) – niskie drzewo z rozłożystą ażurową koroną, kwitnące od maja do sierpnia. Białawo-żółte kwiaty wyglądają bardzo pięknie dzięki długim biało-różowym pręcikom. Roślina z powodzeniem rozmnaża się przez samosiew. Uważana jest za dobrą roślinę miodową, chociaż nie ma dokładnych informacji o jej nektarowaniu. Przysiad Hamerops – jedna z odmian palm, które przystosowały się do egzystencji w Europie. Różni się szerokimi wachlarzowatymi liśćmi i jasnożółtymi kwiatami, zgrupowanymi w rozgałęzione kwiatostany. Kwitnie w kwietniu, wytwarzając nektar i pyłek do początku czerwca. Wydajność miodu tej kultury dekoracyjnej jest strugane i korkowe, również hodowane sztucznie, są interesujące dla pszczelarzy tylko jako pyłek przeciętny. Dąb kwitnie w maju i tylko dojrzałe drzewa przynoszą owoce. Platany są z powodzeniem wykorzystywane w dekoracyjnym projektowaniu miejskich krajobrazów. Są to prawdziwe długie wątroby w królestwie roślin (są przedstawiciele gatunku w wieku dwóch tysięcy lat). Orzechy powstają tylko w dojrzałych górskiePasy górskie południowych stoków znajdują się powyżej 226 m dole występują lasy mieszane utworzone przez grab drobnolistny, sosnę krymską, dąb aż do płaskich wierzchołków, leżą lasy bukowe. Sporadycznie występują: sosny (zwykłe i krymskie), osiki, klony. Są krzewy jarzębiny (link) i stoki Północne zbocza są w większości zalesione. Nie ma tu najniższego pasa, gdzie rośliny są celowo hodowane przez człowieka, jak na południowych dolnej części północnych stoków rosną dęby i graby drobnolistne. Występuje również:leszczyna (leszczyna) – pyłek wczesnowiosenny;osiki;euonymus – kwietniowe rośliny miodowe;głóg;berberys (link), którego niektóre odmiany dają do 230 kg miodu z hektara;kruszyna to wczesnoletnia roślina miododajna, która dostarcza 15-20 kilogramów lasy grabowo-bukowe przeplatane brzozami, lipami, sosnami pospolitymi, klonami, dereniami i nimi leżą jałowce z rzadkimi inkluzjami cisów i wilkołak. Ten ostatni to wiecznie zielony krzew o zielonych kwiatach, które kwitną wczesną wiosną lub późną zimą. Nie ma szczególnej wartości dla pasiek. Jagody rośliny są na południowym wybrzeżuFlora południowego wybrzeża zawiera szereg egzotycznych roślin, które zostały tu sztucznie rozmnożone. Wykorzystywane są do celów dekoracyjnych – do dekoracji ogrodów, parków w miastach i sanatoriów. Występują gatunki kwitnące zimą i powtarzające się 2-3 razy w roku. To: bratki lub trójkolorowy fiolet z kwiatostanami z przewagą odcieni niebieskiego i fioletowego. Kwitnie od maja do zimy. Jest uważana za drobną roślinę miododajną i dobre źródło pyłku. Himonant Jest wiecznie zielonym krzewem liściastym z rodziny Calicantha o praktycznie nagich gałęziach. Kwiaty są żółte z fioletowymi płatkami wewnątrz. Kwitnie od drugiej połowy grudnia do maja. Wydzielają silny, przyjemny aromat. Roślina jest wczesnowiosenną rośliną miodową. Kamelia japońska – roślina krzewiasta o szarobrązowych gałęziach i purpurowych młodych pędach, prawie pozbawiona ulistnienia. Kwitnie zimą i wczesną wiosną czerwonofioletowymi drobnymi kwiatkami. Wisteria kwitnie dwa lub trzy razy w roku. Jeden z zakwitów liany występuje pod koniec marca, na początku kwietnia. Jej pachnące liliowe frędzle dobrze przyciągają latające gatunków roślinności przywiezionych przez człowieka można również zauważyć:Kilka odmian palm (washingtonia, daktyl, hamerops i inne).Około 300 odmian fig… Na niektórych obszarach nabiera wszystkich cech samosiewa. Robinia To różowo kwitnąca odmiana akacji sprowadzana z Kanady. Od kwietnia do października kwitnie falowo w odstępie 2-3 tygodni, wykazując wydajność miodu od 40 kilogramów na hektar plantacji. Włoska odmiana gledicii, która zajmuje drugie miejsce pod względem wydajności nektaru po akacji. Kwitnie pod koniec maja, na początku czerwca przez 5-7 dni. Łapówki od drzewa do 250 Gledicia jako roślina miodowaJeśli chodzi o kalendarz kwitnienia roślin miododajnych na Krymie, jest on opracowywany indywidualnie przez każdego pszczelarza. Ponieważ nie da się przewidzieć ze 100% dokładnością czasu pojawienia się kwiatów na roślinach nawet w jednej osadzie, nie mówiąc już o różnych częściach półwyspu. Sytuacja zmienia się dosłownie z roku na rok. Na przykład akacja może kwitnąć w drugiej dekadzie maja, ale czasami wyrzuca pachnące kwiatostany w pierwszych dniach tego na południowym wybrzeżu migdały kwitną przed wszystkimi innymi – koniec lutego, początek marca. następnie fioletowy („Certis”) – roślina krzewiasta z rodziny motylkowatych o nieregularnych różowych kwiatach w kształcie dzwonu, zebrana w pędzle lub pęczki. Jego wartość dla pasiek polega właśnie na wczesnym kwitnieniu, zanim pojawią się liście. Paulownia (inna nazwa „Drzewo Adama” lub „Paulownia”) – wysokie drzewo liściaste z rozłożystą koroną i fioletowo-liliowymi wiechami, zebrane z dzwonkowatych kwiatów. Tulipanowiec, znany w biologii jako „lirodendron tulipanowy”, „lyran”, jest przedstawicielem rodziny magnolii. Roślina ma masywny pień, piramidalną koronę i charakterystyczne kwiaty o zielonkawożółtym odcieniu. Podczas kwitnienia wydzielają aromat ogórka. Według literatury liran produkuje dużo nektaru wczesną wiosną. Nie podano jednak dokładnej produkcji miodu. Mirt lub mirt jest wiecznie zieloną rośliną o pięknych białych, 5-płatkowych kwiatach charakteryzujących się wydłużonymi pręcikami. Kwitnie wiosną, zapewniając wsparcie łapówek. Oleander – piękny krzew z rodziny kutrovy o rozłożystych brązowych pędach pokrytych wąskimi liśćmi. Kwiatostany są różowe lub białe, zebrane na końcach gałązek. Kwitnie od końca maja do października. Uprawiana ostrożnie ze względu na toksyczny sok zawierający również zauważyć winnice, które zapylane są nie tylko przez wiatr, ale także przez pszczoły. Ich wydajność miodu jest niska – od 5 do 10 kilogramów na hektar. Jednak pola odłogowane pod tę uprawę zajmują duże powierzchnie. Ponadto winorośl jest źródłem spadzi o wysokiej zawartości kwiatyPoza osadami i sanatoriami rozciąga się nisko porośnięty las zamieszkany przez rośliny liściaste i wiecznie rośnie:puszysty dąb;grab;trzymaj drzewo;igła;kilka odmian dzikiej róży (turecki, pies i inne).Wzgórza i grzbiety przybrzeżne zasiedlają jałowce, buki, sosny. Ponadto sosny zajmują około 13% tego obszaru przyrodniczego. Oddzielne trakty z rzadkimi gatunkami zostały objęte ochroną, np. sosna wyższych rzędach grzbietów w pobliżu górskich płaskowyżów znajdują się północne typy roślinności: Gruszka – wieloletnie zioło lecznicze o zaokrąglonych dużych liściach i fioletowo-czerwonych kwiatach. Wyglądają na bardzo małe, zebrane w pędzel. Kwitną od maja do czerwca, zapewniając wczesne łapówki. Wisząca brzoza – przedstawiciel rodziny o tej samej nazwie, aktywnie kwitnący w kwietniu, maju. Jest dobrym dostawcą pyłku dla pasiek (zbieranego z męskich kwiatostanów w postaci długich kolczyków). Kostianik – wieloletnia trawa z długimi pędami pełzającymi po ziemi. Liście miododajnej rośliny są trójlistkowe, posadzone na długich ogonkach i pokryte twardymi włoskami. Białe kwiaty są małe, zgrupowane w łuski lub małe parasolki. Kwitnie w maju i czerwcu zapewniając wczesnoletni zbiór Biorąc pod uwagę, że przemysł rolniczy na półwyspie jest wiodący, pasieki koczownicze mają wszystkie zalety. Rozległe winnice, sady, pola uprawne olejków eterycznych (głównie w obszarze słonecznika i rzepaku) wymagają owadów zapylających. Na pasiekach stacjonarnych możliwość gwarantowanego poboru miodu jest zauważalnie mniejsza.
Bujny krzew z rodziny różowatych potrafi urosnąć aż do 2 m wysokości. Charakteryzuje się pełnymi, ale delikatnymi kwiatami w jasnoróżowym kolorze. Ich wzrost zauważyć można wiosną – kwitnienie zaczyna się mniej więcej w drugiej połowie marca.Poprzednie 3/6 Następne Poprzednie 3/6 Następne Poprzednia 1 2 3 Zobacz także krzewy ozdobne, kwitnące krzewy, niskie rośliny, rośliny pod drzewami, Szczodrzeniec, Jałowiec płożący, Różanecznik japoński, Wawrzynek główkowy, krzewy zimozielone, tawulec, janowiec bułgarski, mikrobiota syberyjska, niewysokie krzewy, niskie kwiaty, niskie krzewy ogrodowe, krzewy do ogrodu, niskie krzewy kwitnące, szczodrzeniec uprawa, jałowiec uprawa, różanecznik uprawa, wawrzynek uprawa, mahonia uprawa Przejdź do komentarzy
Wysoki krzew liściasty lub drzewo z rodziny rosaceae. Wysoki krzew liściasty lub drzewo z rodziny Rosaceae. Wysokość łodygi sięga 4 m. Pędy są fioletowobrązowe, błyszczące, mają kolce o długości do 4 cm. Liście naprzemienne, ogoniaste, odwrotnie jajowate, z podstawą klinowatą, ząbkowane, często 35-klapowe, płytko ścięte.
Miodowe rośliny syberyjskie zawierają obszerną listę roślinności tego regionu. Przyjrzymy się najbardziej przydatnym roślinom, które zapewniają dobre łapówki z nektarem dla artykułu1 Zdefiniujmy Podział na Cechy klimatyczne2 Przegląd roślinności Ałtaju3 Przegląd roślinności lasów liściastych4 Rośliny zachodnio-syberyjskiego stepu leśnego5 Strefa przejściowa6 Rośliny stepu zachodniosyberyjskiego7 Rośliny tajgi zachodniosyberyjskiej8 Rośliny czarnej tajgiZdefiniujmy geografięSyberia oznacza tutaj terytorium Azji Północnej, które jest częścią Rosji. Mianowicie jego zachodnia i wschodnia część, z wyjątkiem Dalekiego Wschodu, którego rośliny miododajne omówiliśmy w osobnym Miodowa roślinność Dalekiego WschoduOd zachodu region ten ograniczają Ural, od południa sąsiednie państwa, a od północy Ocean na strefyRegion podzielony jest na następujące strefy miododajne (z własnym niepowtarzalnym klimatem i roślinnością):Ałtaj – jego wysokogórskie, alpejskie terytoria;lasy liściaste (głównie brzozowe) na zachodzie;step leśny na zachodzie regionu;strefa przejściowa między lasami a stepem na zachodzie;regiony stepowe;tajga niziny zachodniosyberyjskiej;jodła-osika (projekt) tajga klimatyczneKlimat syberyjski dzięki powszechnym kliszom kojarzy się z bardzo trudnymi warunkami pogodowymi. W rzeczywistości sprawy mają się tutaj zachodzie lato jest łagodniejsze niż w innych rejonach strefy kontynentalnej dzięki Ałtajowi, który chroni te tereny przed gorącymi kazachskimi wiatrami. Średnie temperatury latem wynoszą od +15 do +35. Zima też jest dość łagodna – od -15 do -30, ze średnią pokrywą śnieżną (15-20 cm).Wschód charakteryzuje się surową pogodą kontynentalną. Zimy są mroźne – do -40, ale bez silnych wiatrów. Noc polarna trwa około miesiąca. Lato z lekkimi opadami deszczu i średnią temperaturą +15 stopni. Dla pszczelarstwa strefa ta jest mniej korzystna niż regiony kalendarz pszczelarski wygląda tutaj tak: O tym, jak taka tabela jest skomponowana, można przeczytać w osobnym artykule: Kalendarz kwitnienia roślin miodowychPółnoc naprawdę surowa jest pełnoprawna tundra: zimą termometr spada poniżej -40, a latem rzadko wzrasta powyżej +10. Na najdalszej północy iw górach śnieg leży przez cały roślinności AłtajuStrefa znajduje się powyżej granicy zwykłych lasów – sięga wiecznych śniegów wysokogórskich. Roślinność jest półpustynna, stepowa i leśna. Łąki alpejskie są porośnięte obfitą trawą, ale pasieki praktycznie nie wychodzą tam ze względu na niedostępność tych terenów. Saussura liściasta to bylina z rodziny Asteraceae, dobrze przystosowana do życia w warunkach alpejskich. Jest to letnia roślina miododajna z różowymi lub fioletowymi pąkami, wydzielająca nektar w lipcu-sierpniu. Wydajność nektaru wynosi około 120 kilogramów na hektar. Wdowa – bylina z rodziny Asteraceae, kwitnąca od czerwca do września. Zapewnia małe zbiory miodu – 60-120 kilogramów. Taki miód nadaje się do zimowania rodzin pszczelich. Przyjemny w smaku, o delikatnym aromacie. Kolor produktu jest jasnożółty. Na łąkach subalpejskich rośnie również jedna z odmian arcydzięgla – arcydzięgiel – las arcydzięglanależący do rodziny parasolowej. Jest to typowa bylina dostarczająca pasiekom zbiór pyłku i nektaru. Kwitnie w drugiej połowie lata przez miesiąc. Wydajność – od 80 do 120 kilogramów nektaru na Angelica (dzięgiel) jako roślina miodowa Korzeń Maral (lub leuzea krokosza) – wieloletnie zioło z rodziny Aster, które można specjalnie wysiewać w pobliżu pasiek. Różni się fioletowo-różowymi kwiatostanami, składającymi się z wielu małych kwiatów rurkowatych. Kwitnie w czerwcu około 20 dni. Wydajność nektaru do 100 kilogramów na hektar. Roślina dostarcza również pyłek rodzinom pszczelim. Wypompowany miód jest prawie bezbarwny, bardzo aromatyczny. Nie krystalizuje przez długi czas. Ural ribcarp – wieloletnie zioło o gołej łodydze pokrytej charakterystycznymi rowkami. Kwiaty są małe, białe, zebrane w duże parasole. Kwitnie w czerwcu. Maksymalna wydajność to 180 kg nektaru na hektar. W niesprzyjających latach może zapewnić jedynie wspomagające miodobranie. Nie jest zbyt chętnie odwiedzany przez pszczoły – to jedna z cech rośliny, która nie została jeszcze do końca zbadana przez biologów. pelargonia alpejska – przedstawiciel rodziny pelargonii. Wieloletnie zioło o naprzemiennych liściach i 5-płatkowych purpurowych kwiatach. Letnia roślina miododajna (czerwiec, sierpień), produkująca nektar przez 60-70 dni. Wydajność – od 27-30 kilogramów na hektar. Jego odmiana – pelargonia łąkowa daje aż 52 kilogramy miodu. Światło Ałtaju (strój kąpielowy) – alpejska bylina z rodziny jaskierów. Wyróżnia się wysoką łodygą, bezszypułkowymi liśćmi o rozdwojonym kształcie dłoni i kulistymi, złotożółtymi kwiatami. Kwitnie w maju, czerwcu. Dokładna produkcja miodu nie jest znana. Wilczomlecz – przedstawiciel największego rodzaju o tej samej nazwie, rozpowszechnionego wszędzie. Nazwa pochodzi od właściwości soku, który ma mlecznobiały odcień. Nadaje się do hodowli ozdobnej, w tym w ogrodach skalnych. W Ałtaju i Syberii występują następujące odmiany: ostra, północna, drobnoowocowa, szerokolistna, żółknąca (owłosiona) euforbia. Wszystkie wymienione byliny zielne wyróżniają się długim systemem korzeniowym, wyprostowaną, wysoką łodygą. Są to rośliny miodowe późną wiosną lub wczesnym latem. Według niektórych danych w sprzyjających latach dają do 270 kilogramów miodu. Niebieska sinica – wieloletnie zioło o niebiesko-fioletowych kwiatostanach. Kwitnie od końca maja przez 1,5 miesiąca zapewniając dobry zbiór nektaru i pyłku. Wydajność nektaru wynosi około 80-100 kilogramów z każdego hektara gęstych zarośli. Roślina może być wykorzystywana do celów dekoracyjnych i leczniczych. Ałtaj (wielkokwiatowy) snakehead – jest wieloletnim, zielnym przedstawicielem rodziny lamin, chronionym przez Czerwoną Księgę. Jej jasnoniebieskie kwiaty przypominają kształtem głowę węża. Stosuje się go jako środek ozdobny, leczniczy i nadający się do żywności (stosuje się go do przyprawiania zup, bulionów, robienia sałatek). Jedna z najlepszych alpejskich roślin miodowych, bardzo dobrze przyciąga pszczoły. Kwitnie w lipcu. Pułapki korzeniowe są nacierane tym ziołem, aby zwabić pszczoły. Miód pompowany ma charakterystyczny cytrynowy aromat i przyjemny smak. Wydajność nektaru do 200 kilogramów na roślinności lasów liściastychStrefa obejmuje terytoria od Ałtaju po uralski step i tajgę. Lasy brzozowe są tu nieliczne, przeplatane gruntami ornymi i bagnami. Podszyt składa się z krzewów, niewielkich drzewek i gęstej tym regionie dobrze rozwinięte jest pszczelarstwo. Z uli zimowych ule eksponowane są w połowie kwietnia, jednocześnie z kwitnieniem anemonów i łapówka przypada na trzecią dekadę czerwca, początek sierpnia. Dostarczają ją zielne rośliny miododajne z rodziny parasolowatych, wymienione poniżej: Dwie odmiany dudnik:leczniczy (tzw. arcydzięgiel), który daje do 300 kilogramów miodu;i leśnictwo, o wydajności nektaru od 80 do 120 kwitną w drugiej połowie lata. Miód powoli krystalizuje. Kolor tej odmiany waha się od czerwonawego do jasnobursztynowego. Cypr (herbata ivan) – wieloletnia roślina zielna rosnąca w jednym miejscu do 15 lat. Kwitnie od początku czerwca i daje miód handlowy do początku września. Zbiór miodu z tej rośliny jest nieco niestabilny. W sprzyjającym roku można zebrać do 300, aw dysfunkcyjnym – tylko około 20 kilogramów miodu. Również kolonie pszczół zbierają bladozielony lub czerwonawy Herbata Ivan jako roślina miodowa Leśny oset loch – późnoletnia roślina miodowa z rodziny Asteraceae, wyróżniająca się fioletowymi kwiatami zgrupowanymi w corymbose wiechy. Od połowy lipca do września zapewnia miodobranie od 350 do 380 kilogramów z hektara. Śnić – wieloletnie zioło z rodziny selerowatych. Chwast z kwiatostanami w postaci złożonego parasola o wysokości do metra. Z tej rośliny pszczoły przynoszą jasnożółty miód o zielonkawym odcieniu. Wydajność nektaru na hektar drzewostanu z litą trawą wynosi 200 Śpij jak roślina miodowaWczesnowiosenne rośliny miododajne w regionie są reprezentowane przez: Zawilec Ałtaju – niska wieloletnia roślina kwitnąca w kwietniu i maju. W ciągu dwóch tygodni przyciąga pszczoły, które obudziły się po hibernacji, zapewniając im kremowy pyłek. krew syberyjska – krótkie kwitnienie trawy pod koniec kwietnia. Roślinę miodową wyróżniają fioletowe kwiaty z wygiętymi na zewnątrz płatkami i jasnożółtymi pręcikami. Wypuszcza nektar i pyłek przez miesiąc. Średnia wydajność miodu wynosi 40-45 kilogramów. Roślina jest odporna na niekorzystne warunki atmosferyczne. Medunica – zielny przedstawiciel rodziny ogórecznika, co roku obficie kwitnący. Różowe kwiaty ziela ułożone są w podwójne loki. Łodyga i liście pokryte są miękkimi włoskami, łodyga niska, żebrowana. Może być uprawiana w kulturze przez siew w lipcu. Rośliny zakwitną w 2-3 roku. Wydajność nektaru wynosi do 70 kilogramów. Iwamidostarczanie łapówek zarówno w postaci pyłku, jak i miodu. Pracują na nich głównie silne kolonie pszczół, ponieważ ze względu na niestabilną pogodę na przełomie kwietnia i maja kwitnienie nie trwa długo. Otrzymany miód charakteryzuje się drobną granulacją. Z jednego hektara stałych plantacji sprowadza się średnio do 150 kg i drzewa mają wartość dla pasiek: Wiciokrzew, a mianowicie odmiana krzewu Ałtaj, która kwitnie w kwietniu i maju. Zbiór nektaru wynosi od 20 do 60 kg na hektar gęstych o innych gatunkach: Wiciokrzew jako roślina miodowa Kalina – kochające wilgoć drzewo lub krzew z rodziny wiciokrzewów o białych lub różowych kwiatach. Jest to wczesnoletnia roślina miododajna (maj, czerwiec), dająca do 15-20 kilogramów nektaru. Czeremcha – piękny, odporny na zimę krzew lub drzewo z rodziny Rosaceae, kwitnące przez dwa tygodnie na początku maja. Zapewnia dobre łapówki wspierające. Również źródło więcej: Czeremcha jako roślina miodowa Akacja, czyli jej żółta odmiana, – jasny przedstawiciel rodziny roślin strączkowych, absolutnie nie wymagający pod względem jakości gleby. Rozpuszcza pachnące kwiatostany w drugiej połowie maja na około dwa tygodnie. Zapewnia stały pobór nektaru – ul kontrolny dostarcza 5-6 kg miodu dziennie (100-150 kg na hektar na cały zbiór miodu).Czytaj więcej: Akacja jako roślina miodowa jarzębina – bezpretensjonalny, wcześnie rosnący krzew lub drzewo, które obficie kwitnie od drugiego lub trzeciego sezonu po posadzeniu. Rozpuszcza kwiatostany w maju, czerwcu, dając łapówki na hektar 30-50 Rowan jako roślina miodowaFormy łąkowe strefy (dawne tereny leśne, stare opuszczone grunty orne) prezentowane: Dwie odmiany koniczyny: łąkowo-białe (pełzające) o wydajności miodu od 74 do 150 kilogramów. Dobrze rośnie na glebach wilgotnych, może być uprawiana w uprawach Koniczyna jako roślina miodowa Groszek mysi – wieloletnie zioło z rodziny motylkowatych, charakteryzujące się kręconą łodygą i niebiesko-fioletowymi kwiatami. Kwitnie w czerwcu, sierpniu przez 70-80 dni. Wydajność nektaru wynosi około 185-370 Groch jako roślina miodowa Ranga łąkowa – wieloletnie zioło z rodziny motylkowatych. Roślina ma żółte kwiatostany, sparowane liście z czułkami, długą łodygę pnącą. Kwitnie w czerwcu, lipcu. Wydajność nektaru jest niska – do 20 kilogramów Zwykłe oregano – bylina zielna z rodziny wargowatych. Trawa ma proste czworościenne łodygi, liście ogoniaste, fioletowe lub fioletowe małe kwiaty. Kwitnie od połowy lata, wypuszczając nektar do września (90-130 dni). Z tej miododajnej rośliny pozyskuje się bursztynowy nektar aromatyczny – do 80 kilogramów na hektar. Szorstki chaber – wysoka trawa z pięknymi liliowo-fioletowymi koszyczkami kwiatostanów. To późnoletnia roślina miodowa (kwitnie do początku października!), dająca do 400 kilogramów miodu na hektar litej trawy. Mniszek leczniczychętnie zajmując lokalne pastwiska dla zwierząt gospodarskich. Kwitnie od końca wiosny, prawie przez całe lato uwalniając nektar i pyłek. Wydajność nektaru wynosi 40-50 kilogramów. Powstały miód szybko się krystalizuje (nie nadaje się dla zimujących pszczół). Bluszcz pąk – wieloletnie zioło o płożącej łodydze i liściach w kształcie serca, charakteryzujące się silnym zapachem. Kwiaty fioletowoniebieskie zgrupowane są w kątach liści. Zioło to wczesnoletnia roślina miododajna (maj, początek czerwca), uwalniająca 15-20 kg nektaru z każdego rolę w tworzeniu bazy paszowej dla pszczół odgrywają bagienne gatunki roślin miododajnych.… Najzdolniejsi przedstawiciele w tej grupie: Labrador herbata bagno – krzew z rodziny wrzosowatych o łodydze i gałęziach pokrytych filcem. Jej białe kwiaty, zgrupowane w corymbose kwiatostany, siedzą na wydłużonych szypułkach. Wczesnoletnia roślina miodowa (koniec maja, początek czerwca). Wydajność nektaru wynosi 70-87 kilogramów. Miód jest uważany za warunkowo trujący – można go jeść dopiero po podgrzaniu w wysokiej temperaturze. Szabla bagienna – półkrzew, którego gałęzie są usiane włoskami i gruczołami. Kwiatostany o pięknym fioletowym odcieniu, duże, zgrupowane po 2-5 kawałków na szczytach pędów. Kwitną w środku lata (czerwiec, lipiec), zapewniając zbiór miodu od 30 do 170 kg. Czyste bagno – wysokie zioło z rodziny Labiatae o wyprostowanej łodydze, wydłużonych ostrych liściach i małych różowych kwiatach. Kwitnie w czerwcu przez 25-30 dni. Wydajność nektaru wynosi do 200 kilogramów. Trawa Plakun (lub bochenek wierzby) – wieloletnia roślina dzika z purpurową wiechą w kształcie kolca. Kwitnie od połowy czerwca, wypuszczając nektar do września. Wydajność nektaru – 250 kilogramów. Roślina produkuje również obficie pyłek. Może służyć do dekoracyjnej dekoracji ogrodu i osobistej działki. Prezentowane są rośliny miododajne w kulturze grykauprawiane w większości gospodarstw. Roślina ta z łatwością produkuje od 50 do 150 kilogramów nektaru na więcej: Gryka jako roślina miodowaRośliny zachodnio-syberyjskiego stepu leśnegoStrefa ta znajduje się na Nizinie Zachodniosyberyjskiej, zajmując rozległe terytoria od Uralu do rzeki Ob. Gospodarstwa pszczelarskie otrzymują tutaj miód handlowy kosztem dzikich roślin i gruntów rolnych. Większość pasiek koncentruje się na prawym brzegu Obu, gdzie występują czarne gleby i nieliczne brzozowe i brzozowo-osikowe poprzecinane są w całej strefie rozległymi gruntami ornymi. Łąki to w większości niewygodne grunty na zasiane (wydajność miodu oznaczona kreską):kasza gryczana – 50-150 kg;facelia – dająca do 150-200 kg;Przeczytaj: Facelia jako roślina miodowadonnik – od 200 kg;Przeczytaj: Donnik (burkun) jako roślina miodowalucerna – od 50 do 250 kg (z podlewaniem);Przeczytaj: Lucerna jako roślina miodowamusztarda – 100-150 Musztarda jako roślina miodowaRośliny dzikie reprezentowane są głównie przez runo leśne, w skład którego wchodzą: miodunka, koniczyna biała (pełzająca), oregano, ostropest, wierzbówka wierzbowa, groszek mysi, pelargonia łąkowa, arcydzięgiel leśny, płynący i inne rośliny. Naprzykład veronica długolistna – przydatna dla pszczół bylina z rodziny pnączy o kwiatostanach w postaci długich fioletowo-niebieskich wiech. Kwitnie przez całe lato, uwalniając do 100 kilogramów nektaru z każdego hektara lasów sosnowych i mieszanych to: Lingonberry – krzew z rodziny wrzosowatych o eliptycznych liściach i różowo-białych kwiatach dzwonkowatych. Jest to wczesnoletnia roślina miodowa (koniec maja, czerwiec) dająca do 20 kilogramów miodu. Черника – kolejny przedstawiciel wrzosów, rozmnażających się przez podziemne pędy. Dobrze czuje się na wilgotnych glebach. Kwitnie w maju, na początku czerwca przez dwa tygodnie. Wydajność od 25 do 180 kg (w sprzyjających latach). Miód ma czerwonawy odcień, przyjemny aromat i łąki strefy prawobrzeżnej można warunkowo podzielić na kilka odmian, różniących się wydajnością miodu:Niziny dostarczają od 100 i więcej kilogramów miodu. Rosną tu saussurea, ostropest, chaber, veronica, koniczyna biała, mniszek lekarski, arcydzięgiel, ląd dać 40-50 kilogramów nektaru na hektar. Rosną tu typowe trawy stepowe: mniszek lekarski, odmiany koniczyny, oregano, geranium, weronika, alfonia. Jedyną wadą takiej miododajnej bazy jest jej silna zależność od opadów. W czasie suszy łąki wypalają się do końca łąkiskoncentrowane wzdłuż dolin rzecznych i leśnych polan, z każdego hektara daje 70-80 kg nektaru. Rośnie pasternak krowy, oset oset, arcydzięgiel, mniszek lekarski, miodunka, groszek mysi, oregano, ciernisty zopnik (średnio dostarczający 100-120 kg miodu).Łąki na obrzeżach lasu, wypalone tereny i polany, zamieszkiwany przez barszcz, rów, arcydzięgiel, ribcarp uralski (daje do 180 kg w sprzyjających latach pogodowych).Strefa przejściowaStrefa przejściowa to terytorium między stepem leśnym a tajgą. Często zdarzają się sztuczne polany, na których rosną krzewy łąkowe. Główne rodzaje łąk:Suchy lądzamieszkane przez pelargonie łąkowe, zopnik, oregano, groszek mysi, poziomki. Są tu też typowi „mieszkańcy” tajgi: rów, arcydzięgiel, oset i równiny zalewowe, na którym czuje się świetnie: sinica, torebka, geranium, rana, groszek mysi, koniczyna biała. Są zarośla tajgi Przedstawione przez:wierzby (różne odmiany);akacja żółta;depresja;dzięgiel leśny i arcydzięgiel; Malina jako roślina miodowaGryka i koniczyna czerwona uprawiana jest na polach iw pobliżu pasiek. Również facelia i siniak są specjalnie wysiewane w obszarach bliskich pola. Przeczytaj: Siniak jako roślina miodowaDzięki regularnym opadom wszystkie rośliny dobrze się rozwijają, wytwarzając nektar i wystarczającą ilość pyłku dla z domu zimowego wyprowadzane są w kwietniu wraz z początkiem kwitnienia podbiału, miodunki, wierzby. Główny zbiór miodu przypada na lipiec, pierwszą dekadę sierpnia. Strefa subtajgi jest szczególnie korzystna dla pszczelarstwa, gdzie pszczoły przynoszą do 8-9 kilogramów miodu dziennie. A przez cały okres łapówki każda rodzina pszczół otrzymuje do 85 kilogramów stepu zachodniosyberyjskiegoNa południu niziny zachodniosyberyjskiej rozciąga się step, ograniczony z jednej strony Uralem, az drugiej Ob. Klimat jest ostro kontynentalny z częstymi suszami. Drzewa są ilość ciepła pozwala na uprawę: słonecznik – cenna uprawa rolnicza, która dostarcza pszczołom zarówno pyłku jak i nektaru. Roślinę tę wyróżnia bardzo wysoka wydrążona łodyga (do 1,5 m), duże liście i charakterystyczny koszyczek z jasnopomarańczowymi płatkami. Kwitnie 60-80 dni po siewie wiosennym. Miód jest bardzo słodki, cierpki, szybko zamienia się w masę dużych kryształków cukru. Wydajność od 30 do 60 Słonecznik jako roślina miodowa Musztarda – wcześnie dojrzewające rośliny oleiste, nie wymagające wilgoci. Wydajność nektaru rośliny zależy wyłącznie od odmiany i jej cech. To letnia roślina miodowa (czerwiec, lipiec).Przeczytaj: Musztarda jako roślina miodowa Sainfoin – wczesnoletnia miododajna trawa, niezwykle bezpretensjonalna w technice rolniczej. Hodowane na paszę dla zwierząt gospodarskich. Kwitnie od połowy maja do początku czerwca. Z hektara upraw można uzyskać do 120 kilogramów Sainfoin jako roślina miodowaGryka (choć nie daje bardzo wysokich plonów zbóż w tym regionie).Lucerna, a mianowicie jego odmiana hybrydowa. W latach suchych tempo przepływu nektaru będzie w granicach 25-50 kilogramów. Interesujące pod względem wydajności miodu nasiona kolendry – jednoroczne zioło z rodziny parasolowatych. Roślinę miodową wyróżnia wysoka, silnie rozgałęziona łodyga. Każda gałązka zwieńczona jest biało-różowymi parasolkami z kwiatostanu. Uprawiana jest na skalę przemysłową jako roślina olejku eterycznego. Kwitnie w drugiej dekadzie czerwca, wykazując doskonałą wydajność miodu od 100 do 500 kilogramów na poszerzyć miododajną bazę dzikich roślin, zaleca się wysiew w pobliżu pasiek:donnik;facelia;motherwort;wężowy pszczoły zbierają nektar z owoców i jagód. Chętnie pracują również na melonach kwitnących w lipcu i sierpniu. Arbuzy zapewnić 20-25 i melony, dynie – do 30 kilogramów miodu z każdego hektara tajgi zachodniosyberyjskiej Strefa ta zajmuje nizinę na zachodzie Syberii, gdzie większość terytoriów pozostaje niezagospodarowana przez kwitnie tylko w południowej części niziny. Północ zajmują urwiste lasy z bardzo rzadkim runem trawiastym. Rosną tu tylko maliny i krzewy (zwłaszcza wiciokrzew, mała akacja).Tereny podmokłe zamieszkana przez:wierzby;zimozielone krzewy dzikiego rozmarynu bagiennego;żurawina – niewielki płożący krzew o różowych kwiatach (kwitnie w maju, czerwcu; daje 15-25 kg nektaru);malina moroszka – wieloletnie zioło z rodziny różowej (kwitnie w czerwcu, lipcu).Suche lasy południowe są najbardziej interesujące dla pszczelarzy. Rośnie tu: ospała, syberyjska arcydzięgiel, barszcz, wiciokrzew i krzewy akacji. Gari zamieszkują zarośla malin i wierzbówki (herbata wierzbowa).Duży tereny na południu zajmują niziny… Rośnie tu groch mysi, pelargonie łąkowe, koniczyna biała, różne odmiany wierzby, dzikie porzeczki, wierzbówka, ostrożeń różowy, trawa bagienna, barszcz i w części południowej tajgi są dość rzadkie. Te, które zostaną znalezione, zarośla:bagulnikom;arktyczna księżniczka – wieloletnie zioło o trójlistkowych liściach, dużych czerwono-różowych kwiatach (kwitnie w maju, czerwcu);wierzby;plakun w kształcie pręta (luźny);bagno torebka;pelargonia czarnej tajgi Strefa położona jest na terenach śródgórskich, w tym Ałtaju (aż do łąk alpejskich). Są to tereny pagórkowate, które pozwalają na zbiórkę miodu na skalę reprezentują rzadkie lasy, w których rosną jodła, modrzew, brzoza, osika i cedr. W tajdze Ałtaju występują również Lipa jako roślina miodowaBrzegi rzeki zamieszkują czarne porzeczki i różni przedstawiciele wierzb, w tym wierzbowa bredina (koza). Gary i polany wypełnione są dzikimi malinami. W runie tajgi występują krzewy takie jak:wiciokrzew;kalina;ashberry; wyjmuje się z uli zimowych na początku lub w połowie kwietnia, co zbiega się z kwitnieniem anemonów i kandyków. Następnie wyrzuca się kwiatostany wierzby. Pszczoły wierzbowe przynoszą do 20-25 kilogramów nektaru na akacja w górskiej tajdze stanowi jedynie wspierającą łapówkę, ponieważ kwitnie w czasie zimna w maju. Zapewnia średnio 30 kg miodu na rodzinę pszczół. Co więcej, na sile zyskują wczesnoletnie rośliny miodowe z runa główne miodobranie trwa od końca czerwca do początku sierpnia. Saussurea wydłuża ten okres o około 10 dni (do drugiej dekady sierpnia). Z każdej pszczelej rodziny można uzyskać średnio 100 kilogramów miodu. Głównie za sprawą arcydzięgla (dzięgla), wierzbownicy (ivan-herbata), lipy i marzenia utrzymać pszczoły w okresie bez przechylania, muszą wysiać facelię i siniaki w pobliżu Uwaga: pasieki w strefie tajgi należy umieszczać w miejscach obfitego wzrostu lokalnych roślin miododajnych – w pobliżu polan, starych wypalonych terenów, dużych łąk.
Hasło krzyżówkowe „drzewo, krzew z rodziny motylkowych” w słowniku krzyżówkowym. W naszym internetowym słowniku szaradzisty dla wyrażenia drzewo, krzew z rodziny motylkowych znajduje się tylko 1 definicja do krzyżówki. Definicje te zostały podzielone na 1 grupę znaczeniową.
Pytanie czytelnika: Mam duży ogród i chciałabym obsadzić go krzewami. Najbardziej lubię te kwitnące. Nie znam się jednak zbyt dobrze, dlatego proszę o poradę. Jakie krzewy warto posadzić w ogrodzie? Jeśli sadzić w ogrodzie krzewy - to tylko te pięknie kwitnące. Stworzą żywą przegrodę, zmieniającą się z miesiąca na miesiąc, a najpiękniejszą w czasie kwitnienia. Przedstawiamy listę 10 najpopularniejszych krzewów kwitnących. Poznaj ich nazwy, opis oraz podstawy pielęgnacji. Forsycja pośrednia Forsycja (Forsythia) jest krzewem ozdobnym kwitnącym wczesną wiosną (w marcu, kwietniu). Zanim jeszcze wypuści liście, jej gałązki obsypują się setkami, maleńkich żółtych kwiatów. Ze względu na silny wzrost nie jest polecana do sadzenia w pojemnikach. Dowiedz się więcej o forsycji pośredniej fot. Marc Ryckaert Wikimedia Commons Hortensja ogrodowa Hortensja ogrodowa (Hydrangea macrophylla) to niewysoki krzew (wzrost zależny od odmiany) o bardzo dekoracyjnych, kulistych kwiatostanach. Barwa kwiatów zmienna - począwszy od czerwonego, poprzez różowy po błękitny. Kolor kwiatów zależy od odczynu gleby (na glebach kwaśnych barwa często jest niebieska). Dowiedz się więcej o hortensji ogrodowej fot. MJJR Wikimedia Commons Jaśminowiec wonny Już od XVI wieku mieszkańców Europy Środkowej jaśminowiec wonny (Philadelphus coronarius) cieszy swym wyglądem i niepowtarzalnym zapachem. Duża odporność na mróz, a także małe wymagania glebowe sprawiły, że krzew szczególnie wpisał się w polski krajobraz. Dowiedz się więcej o jaśminowcu wonnym fot. A. Barra Wikimedia Commons Krzewuszka cudowna Krzewuszka cudowna (Weigela florida) to niezwykle dekoracyjny krzew osiągający wysokość do 3 metrów, należący do rodziny przewiertniowatych (Caprifoliaceae). Roślinę można często spotkać w literaturze pod nazwą wajgela. Dowiedz się więcej o krzewuszce cudownej fot. Opiola Jerzy Wikimedia Commons Lilak pospolity Lilak pospolity (Syringa vulgaris) to krzew lub niewysokie drzewo z rodziny oliwkowatych (Oleacea). Roślina potocznie zwana bzem pochodzi z południowo-wschodniej Europy. Liście jej są szerokojajowate, można porównać je do kształtu serca (liście są dekoracyjne). Kwiaty wyróżnia silny, przyjemny zapach. Dowiedz się więcej o lilaku pospolitym fot. Dorian Bianco Wikimedia Commons Migdałek trójklapowy Migdałek trójklapowy zwany jest także migdałowcem. To jeden z najpopularniejszych kwitnących krzewów ogrodowych. Jego największą ozdobą są drobne kwiaty pojawiające się w zależności od pogody oraz od miejsca sadzenia od połowy marca do połowy kwietnia i kwitną nawet do połowy maja. Dowiedz się więcej o migdałku trójklapowym fot. Cliff Wikimedia Commons Pigwowiec japoński Pigwowiec japoński (Chaenomeles japonica) osiąga wysokość ok. 120 cm i rozrasta się szeroko na boki. Jego ozdobą są duże, ceglastoczerwone kwiaty, podobne do kwiatów jabłoni. Pojawiają się tuż przed rozwojem liści – w kwietniu i w maju. Zebrane są w pęczki na całej długości gałęzi. Dowiedz się więcej o pigwowcu japońskim fot. Bastet78 Wikimedia Commons Tawuła wczesna Tawuła wczesna (Spiraea arguta) kwitnie bardzo obficie na przełomie kwietnia i maja. Tworzy malutkie białe kwiaty w takiej obfitości, że pędy wyglądają jakby były obsypane śniegiem. Dodatkowo krzew jest bardzo łatwy w pielęgnacji i tolerancyjny co do gleby. Te cechy tawuły czynią z niej jeden z najczęściej sadzonych krzewów ogrodowych. Dowiedz się więcej o tawule wczesnej fot. Rronenow Wikimedia Commons Żylistek szorstki Żylistek szorstki (Deutzia scabra) to obficie kwitnący krzew ogrodowy, należący do rodziny hortensjowatych (Hydrangeaceae). Nazwa szorstki pochodzi od liści, które na spodniej stronie są gęsto pokryte drobnymi, szorstkimi włoskami. Największą ozdobą żylistka są białe, czasem z zewnątrz lekko zaróżowione kwiaty, zebrane w okazałe wiechy. Dowiedz się więcej o żylistku szorstkim fot. Wouter Hagens Public domain Wikimedia Commons Tekst: Redakcja zdjęcia: Wikimedia Commons (opisane szczegółowo w tekście)Wyka ( Vicia ) to rodzaj dwuliściennych roślin z rodziny motylkowatych, do którego zaliczamy około 200 gatunków, z czego w Polsce można spotkać około 23. Wiele gatunków jest uprawianych na wartościową paszę dla zwierząt. To rośliny zielne, jednoroczne lub byliny.
Bylina łąkowa z rodziny motylkowatych. Bezwłosa lub lekko owłosiona roślina z kłączem i żebrowanymi łodygami o długości 50-150 cm. Łodygi kończą się rozgałęzionymi wąsami, którymi przylegają do innych i trzymane są w pozycji prostej. Liście składają się z 6-10 par prostych listków o długości do 3 cm
drzewo lub krzew z rodziny motylkowatych. KOMENTARZE (brak) dodaj + SJP. sprawdź * SŁOWNIK SJP. słownik języka polskiego sjp; lista; komentarze; więcej; X
niski krzew z rodziny wawrzynkowatych, wawrzynek posiada 1 hasło. D a f n e; Podobne określenia. niski krzew z rodziny wawrzynkowatych, dafne; niski krzew z rodziny motylkowatych; Ostatnio dodane hasła. Kofi , polityk ONZ; serial z Tomem Hiddlestonem; cytrus z Japonii; stolica Teksasu; mniejsza od szerszenia; wjazdowa do zamku; dekiel na
Bobowate, motylkowate ( Fabaceae Lindl., Papilionaceae Giseke [3]) – rodzina roślin należąca do rzędu bobowców ( Fabales Bromhead). Obejmuje 766 rodzajów i ok. 19,6 tys. gatunków [2]. Obejmuje w tropikach często rośliny drzewiaste, w klimacie umiarkowanym – głównie rośliny zielne. Występują w rozmaitych siedliskach, z krzew uprawiany na plantacjach. TOJA. syberyjski krzew uprawiany na włókno. indygowiec. niski krzew uprawiany na Półwyspie Indyjskim dla barwnika indygo. kroton. krocień, krzew uprawiany na Kubie, dla leczniczej kory zwanej kaskarylą. acerola. wiśnia z Barbados, krzew uprawiany w Ameryce Środkowej ze względu na owoce bogate w witaminę C.Trzmielina Fortune'a (Euonymus fortunei) nazywana też trzmieliną pnącą to pochodzący z Azji krzew z rodziny dławiszowatych (Celastraceae). Gatunek jest bardzo zmienny i posiada wiele odmian różniących się wielkością, pokrojem i barwą liści.Beispiel übersetzter Satz: Eine zu den Schmetterlingsblütlern gehörende alte Kulturpflanze, die noch heute in Ägypten und in Palästina sowie in anderen Ländern in großem Umfang angebaut wird (2Sa 17:27, 28; 23:11). ↔ Jednoroczna roślina z rodziny motylkowatych, uprawiana od dawien dawna i po dziś dzień popularna w Egipcie, Izraelu i ox09.
