Dieta po cesarce nie różni się znacząco od tej, którą dobrze jest stosować po naturalnym porodzie. Warto jednak, aby uwzględniała zalecenia, jakie stosuje się w żywieniu pooperacyjnym. Zazwyczaj pierwszy posiłek po cesarskim cięciu można zjeść dopiero po ok. 6 godzinach od zabiegu. Dieta po cesarce powinna spełniać dwa zadania. Pierwszym z nich jest ułatwienie gojenia się rany i regeneracja organizmu, a drugim – zapewnienie niezbędnych składników, jakich potrzebuje kobieta karmiąca. Bo po cesarce można dziecko karmić piersią. Dieta po cesarce: odżywianie zaraz po zabiegu odkrycia naukowców najważniejsze składniki czego unikać Dieta po cesarce w pierwszych godzinach od zabiegu Do czasu aż jelita podejmą normalną pracę, kobiecie po cesarce podaje się składniki odżywcze w kroplówce. Gdy jelita „ruszą’’, można zacząć przyjmować posiłki płynne i półpłynne. Zwykle jelita podejmują pracę po upływie ok. 6 godzin od operacji cesarskiego cięcia, jednak jest to sprawa indywidualna. Dieta po cesarce – naukowe fakty Kiedyś zalecano kobietom po cesarce powstrzymywanie się od jedzenia przez ok. 12 godzin. Okazuje się, że niesłuszne. Odwlekanie podawania posiłków półpłynnych nie ma sensu, bo nie dość, że nie zwiększa to bezpieczeństwa kobiety, to jeszcze sprawia, że potrzebuje ona więcej leków przeciwbólowych! Odwlekanie podawania posiłków motywowano niegdyś też tym, że często pojawiają się łagodne powikłania po cesarskim cięciu: nudności, zaparcia, wzdęcia, uczucie pełnego brzucha. Przebywanie na czczo miało temu zapobiegać. Jednak naukowcy zaobserwowali, że dolegliwości te są de facto mniejsze wtedy, gdy jak tylko jelita zaczną pracować, kobieta pije i zaczyna jeść półpłynne posiłki. Najważniejsze składniki diety po cesarce W pierwszych dniach po zabiegu bardzo ważne jest nawadnianie organizmu. Szczególnie poleca się wtedy napar z liści pokrzywy, który stymuluje produkcję czerwonych krwinek i zapobiega anemii. Mamom po cesarce, które chcą karmić piersią, warto podsunąć herbatki laktacyjne. W diecie po cesarce nie może zabraknąć białka, które organizm zużyje do gojenia się rany i regeneracji. Źródłem pełnowartościowego białka są produkty zwierzęce: mięso i jaja, nabiał, owoce morza oraz ryby. Wegetarianki mają nieco utrudnione zadanie, gdyż pełen zestaw niezbędnych człowiekowi aminokwasów (budulec białka) nie występuje w żadnym roślinnym produkcie. Dlatego wegetariańska dieta karmiących mam musi składać się z różnych roślin, które będą w stanie dostarczyć młodej mamie wszystkich potrzebnych aminokwasów. Roślinami zawierającymi białko są: brokuły, szpinak, orzechy, kasze, warzywa strączkowe. Niestety te ostatnie mają właściwości wzdymające, więc warto po cesarce wprowadzać je do diety nieco później. W diecie po cesarce nie może też zabraknąć: żelaza – warto jeść produkty je zawierające wraz z innymi, które są bogate w witaminę C, wapnia – wspomaga regenerację; kobiety nietolerujące laktozy powinny zaopatrzyć się w suplementy z wapniem, witamin A i E – także stymulują regenerację i gojenie ran; znajdują się w tłustych produktach zwierzęcych oraz warzywach i owocach koloru pomarańczowego, zielonego, żółtego i czerwonego. Należy je spożywać z odrobiną oleju, aby witaminy lepiej się wchłaniały, witamin B6 i B12 oraz kwasu foliowego – zapobiegają anemii; znajdują się w roślinach strączkowych, produktach pełnoziarnistych, warzywach liściastych oraz podrobach, błonnika – o ile się z nim nie przesadzi, pomoże rozprawić się z zaparciami. Jest go dużo w bakaliach, owocach, warzywach, produktach pełnoziarnistych. Czego unikać w diecie po cesarce To proste – tego, co jest niezdrowe! Niestety do tej kategorii zaliczają się ciastka, słodycze, produkty mączne, potrawy ciężkostrawne i tłuste, fast foody, żywność wysoko przetworzona, słodkie napoje gazowane. W pierwszym etapie po cesarce warto zrezygnować z roślin strączkowych, cebuli, kapusty i kawy. Na nie przyjdzie czas, gdy blizna się zagoi, a jelita przyzwyczają do normalnej pracy. Dieta po porodzie nie może być dietą odchudzającą! Żywność w tym momencie życia kobiety ma jej dostarczać dużo energii i składników odżywczych, które pozwolą jej zregenerować się po operacji i karmić dziecko. Więcej o cesarce: Zobacz, jak przebiega cesarka Kiedy potrzebne jest cesarskie cięcie Poród naturalny po cesarce – czy to możliwe?
Dietę należy też dostosować do celu treningów. Jeśli zaliczasz się do osób, które chcą dodać sobie nieco siły i masy mięśniowej, musisz jeść dużo białka – nawet ok. 2 g na kg Dlaczego po kawie chce mi się spać? Przeważnie jak wypiję kawę to zamiast mnie pobudzać, chce mi się jeszcze bardziej spać. Piję dwie kawy dziennie. Czym to może być spowodowane ? KOBIETA, 19 LAT ponad rok temu Czy olszówka jest grzybem trującym? sadze ze jest to bardziej zależne od zmęczenia . wszystko zależy jaka kawa? z mlekiem, ? kawa nie będzie dziać od razu 0 Witam serdecznie, Zawarta w kawie kofeina stymuluje wyrzut insuliny, który prowadzi do spadku poziomu cukru we krwi. Jeżeli obserwuje Pani u siebie następujące objawy: drażliwość po pominięciu posiłku, zachcianki na słodkie w ciągu dnia, potrzeba kawy, aby rozpocząć dzień, nerwowość, niepokój, zamazany obraz między posiłkami ichroniczne zmęczenie, prawdopodobnie cierpi Pani na hipoglikemię reaktywną. Zalecam skonsultować się z diabetologiem, który zdiagnozuje Panią, a dietetyk udzieli wskazówek żywieniowych. Odpowiedź dla Ciebie opracował zespół poradni Mój Dietetyk w Poznaniu. Zachęcamy do skorzystania z indywidualnej porady żywieniowej (w gabinecie stacjonarnym lub online), w ramach której dietetyk przygotuje dietę dostosowaną do stanu zdrowia i trybu życia. Zapraszamy do kontaktu, istnieje możliwość skorzystania również z porady on-line – bez wychodzenia z domu! Pozdrawiam serdecznie! Monika Frank, Dietetyk poznan@ tel. 696 884 351 Warto również przeczytać:Czy dietą można wyleczyć cukrzycę? Rodzaje cukrzycy i co robić kiedy już zachorujemy? 0 Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych znajdziesz do nich odnośniki: Czy kofeina szkodzi na trzustkę? – odpowiada Ewa Kozłowska Hipoglikemia reaktywna i refluks żołądkowo-przełykowy – odpowiada Lek. Aleksandra Witkowska Czy przy braniu leku Vissane można pić herbatę ziołową? – odpowiada Lek. Tomasz Budlewski Czy może być to insulinooporność? – odpowiada Lek. Tomasz Budlewski Czy osobie po udarze można podawać kawę? – odpowiada Lek. Jerzy Bajko Właściwości pestek moreli – odpowiada Lek. Tomasz Budlewski Jak schudnąć po trzech cesarskich cięciach? – odpowiada Lek. Tomasz Budlewski Odżywianie się zgodnie z niskim indeksem glikemicznym – odpowiada Amelia Świsłowska Jak spożycie surowych drożdży wpływa na zdrowie? – odpowiada Lek. Aleksandra Witkowska O czym świadczy podany poziom ferrytyny? – odpowiada Mgr Monika Wrzos artykuły W przebiegu przewlekłych schorzeń zapalnych jelit, m.in. chorobie Leśniowskiego-Crohna czy wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego, odpowiednio dobrana dieta pomaga łagodzić nieprzyjemne objawy takie jak bóle brzucha, biegunki, nudności i wymioty. W artykule prezentujemy najważniejsze informacje o diecie zalecanej przy tych zaburzeniach.Lek przeciwinfekcyjny z grupy pochodnych imidazolu stosowany ogólnie w leczeniu zakażeń bakteryjnych i pierwotniakowych. Preparat zawiera substancję metronidazol Nazwa preparatu Postać; dawka; opakowanie Producent Cena 100% Cena po refundacji Metronidazol 0,5% Fresenius roztwór do infuzji; 5 mg/ml; 40 poj. po 100 ml Fresenius Kabi b/d Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 lipca 2022 r. Co zawiera i jak działa Metronidazol 0,5% Fresenius - roztwór do infuzji? Substancją czynną preparatu jest metronidazol, chemioterapeutyk z grupy pochodnych imidazolu o działaniu bakteriobójczym i pierwotniakobójczym. Metronidazol jest skuteczny wobec wielu szczepów beztlenowych bakterii i pierwotniaków, nie jest aktywny wobec bakterii tlenowych ani względnie beztlenowych. Działanie metronidazolu w komórkach wrażliwych bakterii i pierwotniaków prowadzi do uszkodzenia kwasu nukleinowego DNA, czego konsekwencją jest śmierć komórek drobnoustrojów. Po podaniu dożylnym łatwo przenika do tkanek i narządów oraz do płynów ustrojowych (w tym do ośrodkowego układu nerwowego). Przenika przez łożysko oraz do mleka kobiet karmiących. Kiedy stosować Metronidazol 0,5% Fresenius - roztwór do infuzji? Preparat jest wskazany w leczeniu zakażeń wywołanych przez bakterie beztlenowe lub pierwotniaki chorobotwórcze, takich jak:• posocznica (w tym posocznica połogowa), zapalenie otrzewnej, płuc lub szpiku, zakażenia kości i stawów, zakażenia dolnych dróg oddechowych, ropień wątroby, ropień mózgu, zapalenie przymacicza, zapalenie błony śluzowej macicy, zakażenia ran pooperacyjnych, zakażenia przewodu pokarmowego, zapalenie wsierdziaoraz• w zapobieganiu zakażeniom pooperacyjnym wywołanym przez bakterie beztlenowe. Kiedy nie stosować preparatu Metronidazol 0,5% Fresenius - roztwór do infuzji? Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub inne pochodne należy stosować preparatu u kobiet w I trymestrze ciąży oraz w okresie karmienia piersią. Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Metronidazol 0,5% Fresenius - roztwór do infuzji? Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań zachować ostrożność jeżeli preparat jest stosowany u osób:• z czynną chorobą ośrodkowego układu nerwowego• z ciężką niewydolnością wątroby lub encefalopatią wątrobową• leczonych kortykosteroidami oraz ze skłonnościami do występowania obrzęków (preparat zawiera duże ilości sodu)• z nieprawidłowym składem krwi (zwłaszcza w przypadku leukopenii).Jeżeli występuje u Ciebie którykolwiek z powyższych stanów, przed zastosowaniem preparatu skonsultuj się z preparatu u osób z zaburzeniami hematologicznymi zwiększa ryzyko wystąpienia leukopenii (zmniejszenia liczby krwinek białych czyli leukocytów). W okresie stosowania preparatu lekarz zaleci regularną kontrolę obrazu chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz w przypadku encefalopatii wątrobowej konieczne jest zmniejszenie dawkowania z powodu ryzyka kumulacji leku w organizmie i nasilenia działań niepożądanych. Lekarz odpowiednio dostosuje dawkowania będzie także konieczne u osób w podeszłym w okresie stosowania preparatu wystąpią zaburzenia neurologiczne (np. drętwienie lub mrowienie, bóle i niedowłady, drgawki, stany splątania, osłabienie, bezsenność, zawroty głowy) należy skonsultować się z lekarzem; lekarz podejmie decyzję czy możliwe jest dalsze stosowanie dużych dawek preparatu u chorych z chorobami ośrodkowego układu nerwowego (w tym u chorych na padaczkę) może doprowadzić do wystąpienia neuropatii i preparatu u osób z zaburzeniami czynności serca może spowodować wystąpienie niewydolności układu sercowo-naczyniowego, z powodu zwiększonej objętości płynów w układzie jest usuwany podczas hemodializy w ciągu 8 godzin; lekarz zaleci przyjęcie dodatkowej dawki natychmiast po zakończeniu pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej przerywanej lub ambulatoryjnej ciągłej nie ma konieczności dostosowania okresie stosowania preparatu mogą wystąpić zakażenia drożdżakowe (kandydozy) w obrębie jamy ustnej, przewodu pokarmowego oraz pochwy. W razie ich wystąpienia konieczne jest odpowiednie leczenie. Należy skonsultować się z może wywierać wpływ na wyniki niektórych badań laboratoryjnych (np. badania aktywności enzymów wątrobowych AST).Nie należy spożywać alkoholu w okresie stosowania metronidazolu i co najmniej przez 48 godzin po zakończeniu ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?Preparat może powodować ograniczenie zdolności prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. W okresie leczenia mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak: napady drgawek, osłabienie, bezsenność, zawroty głowy i depresja, które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Dawkowanie preparatu Metronidazol 0,5% Fresenius - roztwór do infuzji Preparat ma postać roztworu do wlewu dożylnego. Lekarz dobierze odpowiednie dawkowanie w zależności od ciężkości i rodzaju zakażenia oraz w zależności od czynności wątroby. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z zakażeń bakteriami beztlenowymi:Dorośli i dzieci po 10. roku życia: 500 mg co 8 godzin, preparat podawany jest dożylnie z prędkością 5 ml/min. Dzieci do 10. roku życia: 7,5 mg/kg masy ciała co 8 godzin w powolnym wlewie dożylnym z prędkością 5 ml/ zakażeniom okołooperacyjnym spowodowanym przez bakterie beztlenowe:Preparat podaje się we wlewie dożylnym z prędkością 5 ml/min bezpośrednio przed rozpoczęciem zabiegu chirurgicznego. Następnie odpowiednia dawka jest powtarzana po 8 i po 16 godzinach od podania pierwszej i dzieci po 10. roku życia: 500 mg. Dzieci do 10. roku życia: 7,5 mg/kg masy wywołane przez amebę (Entamoeba histolytica):Dorośli: 500–750 mg co 8 godzin w powolnym wlewie dożylnym z prędkością 5 ml/min przez 5–10 podawania leku:Preparat jest podawany dożylnie w powolnym wlewie dożylnym. Nie należy mieszać roztworu preparatu z innymi chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz w przypadku encefalopatii wątrobowej konieczne jest dostosowanie dawkowania przez lekarza (ryzyko kumulacji leku w organizmie). Zwykle lekarz zaleci 3-krotne zmniejszenie dawki dobowej (tj. do 1/3 dawki), która może być podawana 1 raz na chorych z zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności dostosowania jest usuwany podczas hemodializy w ciągu 8 godzin; lekarz zaleci przyjęcie dodatkowej dawki po dializie. U pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej przerywanej lub ambulatoryjnej ciągłej nie ma konieczności dostosowania zachować ostrożność u osób w podeszłym wieku, szczególnie jeżeli stosowane są duże dawki. Konieczne może być dostosowanie dawkowania przez lekarza. Czy można stosować Metronidazol 0,5% Fresenius - roztwór do infuzji w okresie ciąży i karmienia piersią? W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten jest przeciwwskazany w I trymestrze ciąży. W II i III trymestrze ciąży stosowanie preparatu jest dopuszczone jedynie w sytuacji, gdy lekarz uzna to za absolutnie konieczne, i w jego ocenie korzyści dla matki przeważają nad ryzykiem dla płodu. Tylko lekarz może ocenić stosunek korzyści do ryzyka w Twoim preparatu w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane. Czy mogę stosować równolegle inne preparaty? Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez szczególności poinformuj lekarza jeżeli stosujesz leki przeciwzakrzepowe z grupy pochodnych kumaryny. Metronidazol nasila działanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny) i powoduje wydłużenie czasu protrombinowego. Należy unikać równoległego stosowania tych preparatów. Jeżeli konieczne jest ich stosowanie lekarz zaleci kontrolę czasu protrombinowego (parametru charakteryzującego krzepliwość krwi) i dostosuje dawkowanie leków nasila toksyczne działania alkoholu. Spożycie alkoholu w okresie leczenia może doprowadzić do wystąpienia działań niepożądanych takich jak: uczucie gorąca, zaczerwienienie twarzy, obfite pocenie się, bóle głowy, nudności, wymioty, bóle i kurcze w nadbrzuszu. Nie należy spożywać alkoholu w okresie stosowania metronidazolu i co najmniej przez 48 godzin po zakończeniu stosowanie metronidazolu i disulfiramu może spowodować ostre psychozy i stan dezorientacji. Stosowanie metronidazolu można rozpocząć nie wcześniej niż po upływie 2 tygodni po zakończeniu stosowania zwiększające aktywność enzymów mikrosomalnych wątroby (np. fenytoina, fenobarbital) mogą powodować zmniejszenie stężenia metronidazolu we krwi, natomiast leki zmniejszające aktywność enzymów mikrosomalnych (np. cymetydyna) mogą powodować zwiększenie stężenia metronidazolu we krwi i przedłużenie okresu jego biologicznego może wpływać na zwiększenie stężenia fenytoiny we może wpływać na zwiększenie stężenia równolegle stosowanego litu i nasilać jego toksyczne działania; mogą wystąpić objawy uszkodzenia nerek. Jeżeli równoległe stosowanie metronidazolu i litu jest konieczne należy często kontrolować stężenie litu oraz kreatyniny i elektrolitów we równolegle z metronidazolem stosowana jest terfenadyna lub astemizol możliwe jest wystąpienie działań niepożądanych dotyczących serca (np. wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG, zaburzenia rytmu serca, blok serca, omdlenia, zgon). Nie należy równolegle stosować tych wystąpić interakcje metronidazolu z może wpływać na wyniki oznaczenia aktywności enzymów wątrobowych (AST). Jakie działania niepożądane mogą wystąpić przy stosowaniu Metronidazol 0,5% Fresenius - roztwór do infuzji? Jak każdy lek, również Metronidazol 0,5% Fresenius może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań działań niepożądanych występujących najczęściej należą: nudności, wymioty, biegunka, niestrawność, metaliczny smak w ustach. Może wystąpić: suchość w jamie ustnej, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie trzustki (ustępujące po zaprzestaniu stosowania preparatu), zaburzenia czynności wątroby, cholestatyczne zapalenie wątroby i żółtaczka (ustępujące po zaprzestaniu stosowania preparatu), bóle mięśni i stawów, ciemniejsze zabarwienie moczu, zakażenia drożdżakowe (kandydozy). Mogą wystąpić zaburzenia hematologiczne (zmniejszenie liczby leukocytów, granulocytów obojętnochłonnych, małopłytkowość, bardzo rzadko agranulocytoza), zaburzenia układu nerwowego takie jak: bóle i zawroty głowy, neuropatie obwodowe (drętwienie, mrowienie, parestezje, niedowłady), dezorientacja, nerwowość, napady drgawkowe, depresja, zaburzenia snu (senność, bezsenność), omdlenia, zaburzenia koordynacji ruchów, zaburzenia widzenia (widzenie podwójne, krótkowzroczność). Możliwe zmiany skórne, wysypka, świąd, reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, reakcje anafilaktyczne). Może wystąpić zakrzepowe zapalenie żył. Inne preparaty na rynku polskim zawierające metronidazol Arilin rapid (globulki) Grinazole (pasta) Metronidazol 0,5% Polpharma (roztwór do wstrzykiwań i infuzji) Metronidazol Chema (maść) Metronidazol Jelfa (żel) Metronidazol Polpharma (tabletki) Metronidazol Polpharma (tabletki dopochwowe) Metronidazole B. Braun (roztwór do infuzji) Rozetic (żel) Rozex (emulsja na skórę) Rozex (krem)
Jedzenie po plombie – ostrożnie. Jednym ze wskaźników czasu, ile nie jeść po założeniu plomby, może być kwestia momentu, gdy przestanie działać znieczulenie. Przed jedzeniem zawsze warto odczekać, aż przestanie ono działać i odzyskamy pełną kontrolę nad czuciem w jamie ustnej, aby uniknąć np. pogryzienia języka.
Kroplówka dla psa Woda jest bardzo ważnym składnikiem każdego organizmu. Człowiek składa się w 70% z wody, podobnie zwierzęta domowe – szacuje się, że około 60% ciała dorosłego psa składa się z wody. O tym jak ważne jest odpowiednie nawadnianie pupila przekonał się każdy opiekun psa i kota chorującego na przykład na przewlekłą niewydolność nerek albo odwodnionego w czasie upałów. Uważa się, że płynoterapia powinna być także zastosowana przy większości interwencji chirurgicznych, ponieważ usprawnia metabolizowanie i wydalanie leków, używanych do znieczuleń. Wskazania do płynoterapii to również wstrząs, spowodowany utratą krwi, skrętem żołądka, ale też ciężkie przypadki wymiotów i biegunek. W takich ekstremalnych sytuacjach, życie pupila ratuje trafnie dobrana terapia i kroplówka, podana w odpowiedni sposób. Odpowiednio szybkie uzupełnienie niedoborów wody w organizmie, potrafi postawić na nogi psa czy kota, nawet w bardzo ciężkim stanie. Płynoterapia ma na celu uzupełnienie wody w organizmie, leczenie zaburzeń gospodarki elektrolitowej i równowagi kwasowo – zasadowej. Główny cel płynoterapii to przywrócenie równowagi organizmu (czyli uzupełnienie jonów oraz niedoboru wody) tak szybko, jak to możliwe. Niekiedy, razem z płynoterapią podawane są preparaty stosowane do żywienia pozajelitowego, jednak dość rzadko wykorzystywane jest to w medycynie weterynaryjnej. Zapotrzebowanie na wodę i rozkład wody w organizmieRodzaje płynów stosowanych w kroplówceKrystaloidyKoloidyW jakich schorzeniach zalecana jest płynoterapia?Planowanie płynoterapiiSposoby podawania kroplówek i środki ostrożnościDożylne podawanie kroplówkiPodawanie podskórne kroplówkiKroplówka podawana doustnieMożliwe powikłania płynoterapii Zapotrzebowanie na wodę i rozkład wody w organizmie Tak jak wspomniałam, dorosłe zwierzę, składa się w 60% z wody, szczenięta i kocięta – w 80%. Ponad 60% wody budującej organizm znajduje się wewnątrz komórek ciała, 40% – poza nimi, z czego tylko 10% w naczyniach krwionośnych. Przestrzeń wewnątrz i zewnątrzkomórkową oddzielają błony komórkowe, które są przepuszczalne dla wody – przemieszcza się ona w do komórek lub z komórek, na podstawie ciśnienia osmotycznego otaczających tkanek. Przemieszczanie wody jest gwarancją homeostazy organizmu. Przed rozpoczęciem omawiania płynoterapii, należy wyliczyć dzienne zapotrzebowanie na płyny danego pacjenta, korzystając ze schematu, uwzględniającego masę ciała zwierzęcia – w uproszczeniu, im mniejsza masa ciała psa lub kota, tym stosunkowo więcej wody potrzebuje. I tak, pies ważący 1kg, powinien przyjąć 132 ml wody / kilogram masy ciała, ale taki, który waży 30 kilogramów – powinien przyjąć 48 ml wody / kilogram masy ciała. Ważne, że jest to zapotrzebowanie bytowe, które nie uwzględnia ewentualnego odwodnienia – jest to sugerowany, dzienny pobór płynów. Szacuje się, że odwodnienie na poziomie: około 5% – powoduje: nieznaczną utratę elastyczności skóry, niewielkie wysuszenie błon śluzowych; około 8% – powoduje: zauważalną utratę elastyczności skóry, zauważalne wysuszenie błon śluzowych, słabo wyczuwalne tętno w naczyniach obwodowych, nieznaczne cofnięcie gałek ocznych; około 12% – powoduje: znaczną utratę elastyczności skóry, bardzo duże wysuszenie błon śluzowych, przyspieszenie akcji serca, bardzo słabo wyczuwalne tętno w naczyniach obwodowych, osłabione ciśnienie obwodowe krwi, okresową utratę świadomości. Gdy dochodzi do utraty płynów, organizm uruchamia dwa mechanizmy – kompensacyjny (objawia się to skurczem naczyń i mobilizacją płynów z łożyska naczyń żylnych; efektem jest wzrost ciśnienia krwi, bez zwiększenia objętości płynów) oraz regulacji zwrotnej, czyli aktywacji układu renina – angiotensyna – aldosteron, czyli osi RAA. W wyniku aktywacji osi RAA dochodzi do silnej resorpcji wody w nerkach, powstający mocz jest bardzo zagęszczony. Mechanizm ten ma na celu centralizację krążenia, czyli zachowanie ukrwienia ważnych dla życia narządów, dopóki nie zostaną uruchomione inne mechanizmy wyrównawcze. Hipowolemia, czyli zmniejszona ilość płynu w obrębie naczyń krwionośnych, nie musi być związana z odwodnieniem, w klasycznym tego słowa rozumieniu. Spadek ciśnienia onkotycznego, spowodowany zaburzeniami w ilości białka całkowitego lub albumin we krwi krążącej, może spowodować „uciekanie” wody z naczyń do otaczających tkanek, na przykład do jamy brzusznej. Najczęściej objawem, który niepokoi opiekuna zwierzęcia jest powiększający się zarys powłok brzusznych i rozwijające się wodobrzusze. Pacjent nie traci fizycznie wody – nie ma biegunki ani wymiotów, nie stracił też krwi – mimo tego wymaga natychmiastowej interwencji i podania odpowiedniej ilości płynów. Uwaga, hipowolemia może współistnieć z odwodnieniem, te dwa schorzenia nie wykluczają się nawzajem. Planując płynoterapię należy pamiętać o mechanizmach kompensacji. Objętość płynów podawanych pacjentowi powinna być dokładnie wyliczona. Należy uwzględnić w tym kompensację strat płynów, wyrównanie strat elektrolitów oraz pokrycie bieżącego zapotrzebowania na wodę. Rodzaje płynów stosowanych w kroplówce Rodzaje kroplówek W przypadku płynoterapii bardzo ważny jest odpowiedni dobór płynów. Wpływ na wybór roztworu do infuzji powinien mieć stan pacjenta, wyniki badań laboratoryjnych oraz powód odwodnienia. Inny rodzaj terapii jest zalecany dla pacjentów, którzy są w stanie wstrząsu, inny dla takich, którzy mają biegunkę od kilku dni. Wybrany płyn powinien też uwzględniać poziom jonów w organizmie zwierzęcia – przed zastosowaniem płynoterapii warto wykonać jonogram, aby nie spowodować zaburzeń w równowadze elektrolitowej organizmu. Krystaloidy Krystaloidy są to wodne roztwory: soli mineralnych, soli kwasów organicznych, niskocząsteczkowych węglowodanów. Są tanie, dość łatwo dostępne. Zwykle nie powodują żadnych reakcji alergicznych. W szybki sposób uzupełniają objętość osocza, jednak na krótko – dość szybko przechodzą do przestrzeni pozanaczyniowej. Krystaloidy są podawane gdy: pacjent ma niedobory elektrolitów, które powinny być jak najszybciej uzupełnione, gdy objętość utraconego płynu jest niewielka lub planowana jest krótka terapia, gdy nie ma podejrzenia zmiany ilości białka i albumin, gdy należy zwiększyć diurezę pacjenta, przy podejrzeniu niewydolności nerek w połączeniu z kwasicą metaboliczną, gdy pacjent nie pobiera wody ani pokarmu. Koloidy Koloidy są wodnymi roztworami wielkocząsteczkowymi. Koloidami są: HES (skrobia hydroksyetylowana), roztwory żelatyny, dekstran, albuminy. Koloidy zdecydowanie dłużej pozostają w osoczu, na dłużej uzupełniają jego objętość. Koloidy są podawane wtedy, gdy: trudno jest podać wystarczającą objętość płynu, by pokryć braki w organizmie – na przykład u pacjentów po dużej utracie krwi, masywnych krwotokach, należy podnieść perfuzję tkanek i dostarczyć do nich tlen, nie jest wskazane podawanie dużych objętości płynów – na przykład u pacjentów z problemami kardiologicznymi, konieczne jest podniesienie ciśnienia onkotycznego, u pacjentów z obniżonym poziomem białka całkowitego lub albumin we krwi, jest konieczność dłuższego działania, niż w przypadku krystaloidów. Koloidy można podawać w połączeniu z krystaloidami, oczywiście modyfikując podawaną objętość. Planując płynoterapię należy też zastanowić się, do jakiej przestrzeni mają trafić płyny. Preparaty zastępcze osocza oraz większość koloidów, utrzymują się w przestrzeni wewnątrznaczyniowej. Roztwory krystaliczne, takie jak płyn Ringera z mleczanami, roztwory NaCl kierowane są do przestrzeni śródmiąższowej oraz wewnątrznaczyniowej. Roztwór glukozy umiejscawia się we wszystkich przestrzeniach: śródmiąższowej, wewnątrznaczyniowej, wewnątrzkomórkowej. W jakich schorzeniach zalecana jest płynoterapia? Kiedy podaje się kroplówki? Płynoterapia jest zalecana najczęściej, gdy dochodzi do odwodnienia organizmu. Klasycznym przykładem jest pies lub kot, który wymiotuje i ma biegunkę od kilku dni. Jak rozpoznać, czy pupil jest odwodniony? Najprostszym testem jest ocena elastyczności fałdu skóry na grzbiecie pupila – jeśli złapany na karku fałd skóry nie wraca błyskawicznie na swoje miejsce, tylko przez jakiś czas „stoi”, oznacza to, że pies lub kot jest odwodniony. W zależności od stopnia odwodnienia mogą też wystąpić inne objawy, takie jak: skąpomocz, cofnięcie gałek ocznych. Innym schorzeniem, w przebiegu którego warto zastosować płynoterapię, jest niewydolność nerek. W tym przypadku, podaż płynów musi być bardzo dokładnie zaplanowana, aby nie dopuścić do przewodnienia zwierzęcia i nie obciążyć pracy nerek. Należy koniecznie zastosować płynoterapię w przypadkach cukrzycy i przełomu nadnerczowego – dochodzi wtedy do poważnych zaburzeń w równowadze elektrolitowej oraz kwasicy metabolicznej. Płynoterapia jest bardzo istotna u pacjentów, którzy nie są w stanie przyjmować pokarmu, nie odczuwają pragnienia w trakcie upałów lub cierpią z powodu wielomoczu. Takie zwierzęta bardzo szybko się odwadniają, dochodzi też do utraty potasu. Warto podać płyny w przypadkach zabiegów chirurgicznych. Jest to ważny element opieki okołooperacyjnej, zwłaszcza, jeśli w trakcie zabiegu doszło do utraty krwi. Podanie płynów po zabiegu, lub w jego trakcie niesie wiele korzyści, oprócz wyrównania strat krwi, między innymi: wspiera funkcjonowanie systemu krwionośnego, pozwala na wyrównanie ciśnienia, zmniejsza negatywne efekty środków anestetycznych, nawadnia pacjenta. Planowanie płynoterapii Podczas podawania kroplówki należy zwracać szczególną uwagę na zachowanie zwierzęcia. Jeśli kroplówki zostały zalecone przez lekarza weterynarii, który na co dzień opiekuje się zwierzęciem, w trakcie podawania jej w domu, należy kontrolować przytomność zwierzęcia, czy nie zaczyna słaniać się na nogach, zasypiać. Warto sprawdzać błony śluzowe – czy nie robią się zbyt blade, czy są wilgotne. Bardzo istotna jest ilość i szybkość oddechów – należy przerwać płynoterapię, gdy zwierzę zaczyna szybko i niespokojnie oddychać. W warunkach szpitalnych sprawdzany jest dodatkowo czas wypełniania kapilar, ciśnienie obwodowe krwi, napięcie skóry, obecność lub brak szmerów płucnych. Regularnie kontroluje się wagę pacjenta oraz monitoruje dobową ilość produkowanego (oddawanego) moczu. Jeśli płynoterapii poddawany jest pacjent znieczulony, sprawdza się też saturację, czyli poziom wysycenia krwi obwodowej tlenem. W przypadku niestabilności któregokolwiek z wymienionych parametrów, terapia zostaje przerwana lub zmodyfikowana, aby odpowiadała bieżącym potrzebom pacjenta. Sposoby podawania kroplówek i środki ostrożności Sposoby podawania Przede wszystkim, każda terapia powinna być skonsultowana z lekarzem weterynarii. Starałam się przedstawić wyżej, że nie ma jednej, uniwersalnej kroplówki, która pomoże na każde schorzenie i sprawi, że w cudowny sposób zwierzę zostanie wyleczone ze wszystkich schorzeń. Nie można podawać płynów ot, tak sobie. Jest to terapia, która powinna być starannie zaplanowana, na podstawie stanu zdrowia zwierzęcia, wyników badań laboratoryjnych i z uwzględnieniem jego schorzeń. Pacjent w trakcie płynoterapii powinien być regularnie monitorowany, a terapia modyfikowana w zależności od zmian stanu zdrowia oraz samopoczucia pacjenta. Nie wolno podawać płynów w domu, jeśli nie zalecił tego lekarz prowadzący. Płyny można podawać dożylnie, dootrzewnowo, podskórnie i doustnie – są to cztery najpopularniejsze metody podawania. W przypadku bardzo młodych zwierząt, noworodków, istnieje możliwość doszpikowego podawania płynów, jednak wykonuje się to tylko w przychodniach lub szpitalach weterynaryjnych. Dożylne podawanie kroplówki Terapia dożylna sprawia, że największa część płynu jest wykorzystywana przez organizm zwierzęcia. Dzięki tej metodzie można dokładnie zaplanować ilość podawanych płynów. Jeśli przychodnia, w której zwierzę ma przeprowadzaną terapię ma na wyposażeniu pompę infuzyjną, można też zaplanować szybkość podaży płynu. Jest to bardzo istotne w przypadku niewydolności nerek, gdzie ważne jest podawanie płynów, ale w powolnym wlewie dożylnym. Ten sposób podawania płynów wymaga założenia wenflonu. Nie każdy pupil pozwoli go sobie założyć, nie każdy też jest cierpliwy na tyle by z wenflonem wytrzymać dwa lub więcej dni. Zwykle płynoterapię dożylną przeprowadza się w warunkach szpitalnych, tak jak wspomniałam, w przypadku tej metody ważna jest szybkość wtłaczanego do organizmu płynu. Kroplówka powinna być koniecznie ogrzana do temperatury ciała zwierzęcia, aby nie doszło do wychłodzenia organizmu. Podawanie podskórne kroplówki Podawanie podskórne kroplówki jest dużo prostsze. Może być przeprowadzone w warunkach domowych, przez wcześniej przeszkolonego w przychodni weterynaryjnej opiekuna zwierzęcia. Zaletą wyboru tej metody jest szybkość podania – nawet spora objętość płynu, może być podana pod skórę dość szybko. Najważniejszym minusem jest jednak wykorzystanie podanego w ten sposób płynu przez organizm – jest dużo mniejsze i wolniejsze, niż w przypadku podaży dożylnej, aby osiągnąć podobny efekt potrzeba większej objętości płynu. Nie powinno się stosować tej metody w przypadku wstrząsu lub potrzeby szybkiego uzupełnienia płynów. Aby podać płyn podskórnie nie trzeba zakładać wenflonu, wystarczy igła iniekcyjna i wlewnik, zamontowany do butelki z płynem infuzyjnym. Bardzo istotna jest głębokość wkłucia – zbyt płytkie wkłucie grozi podaniem kroplówki śródskórnie, za głębokie może spowodować podanie płynu domięśniowo lub dootrzewnowo. Przy prawidłowym podaniu kroplówki podskórnej, po kilku chwilach można zaobserwować formujący się pod skórą, miękki i przesuwalny twór – to zbierający się płyn infuzyjny, powinien się wchłonąć w ciągu kilku godzin do naczyń krwionośnych skóry i tkanki podskórnej. Kroplówka podawana doustnie Płyny można też podawać doustnie. Ta metoda znajduje zastosowanie u pacjentów, którzy mają założoną sondę przełykową lub żołądkową. W ten sposób nawadnia się także ptaki. Płynoterapia dootrzewnowa nie jest zbyt często stosowana w przypadku psów i kotów. Czasem zaleca się ją jako formę dializy. Znacznie częściej jest wykorzystywana w przypadku gadów – węży, jaszczurek i żółwi lub bardzo małych ssaków – myszy, szczurów. Ważne jest, aby płyn podawany w ten sposób był ogrzany. Możliwe powikłania płynoterapii Głównym powikłaniem nieodpowiedniego zastosowania płynoterapii jest przewodnienie. Polega na zbyt dużej ilości podanych płynów, najczęściej o nieodpowiednim składzie, z którym organizm nie może sobie poradzić. Pierwszym objawem jest zwiększenie ilości oddechów, przyspieszenie akcji serca. W skrajnych przypadkach może dochodzić do obrzęków – narządów wewnętrznych (na przykład płuc) oraz obwodowych partii ciała zwierzęcia. Nadmiar płynu może też być odkładany w przestrzeni otrzewnowej oraz w opłucnej. Podawanie płynu o nieodpowiednim składzie, bez uwzględnienia aktualnego stanu jonów w organizmie odwodnionego zwierzęcia, również jest bardzo niebezpieczne. Zawsze należy mieć na uwadze stan pacjenta oraz schorzenie, które doprowadziło do odwodnienia. Nieodpowiedni dobór płynów może pogłębić zły stan pupila, spowodować jeszcze większe niedobory jonów lub wywołać zaburzenia neurologiczne. Częstym błędem w podawaniu kroplówek podskórnych, jest nieodpowiednio wykonane wkłucie. Tak jak wspomniałam wyżej, zbyt płytkie wbicie igły iniekcyjnej powoduje podanie płynu śródskórnie – jest to bardzo nieprzyjemne i bolesne dla zwierzęcia. Bardzo łatwo jest wbić igłę zbyt głęboko, zwłaszcza u młodych i małych zwierząt i tym samym podać płyn dootrzewnowo lub w okolicę powięzi lub mięśni. Nieodpowiednie przygotowanie miejsca wkłucia, brak dezynfekcji skóry przed wbiciem igły, może skutkować powstaniem ropni lub stanu zapalnego w tej okolicy. Zbyt duża objętość płynu podana podskórnie, może wywołać martwicę danego obszaru skóry.
Furosemidum Polfarma, Furosemidum Polfarmex) nie są dostępne bez recepty, można je kupić jedynie po zaleceniu przez lekarza w aptece. Z kolei roztwór do wstrzykiwań z furosemidem podaje się w kroplówce, gdy wymagane są szybkie efekty po podaniu, np. wodobrzusze, obrzęk w wyniku nieprawidłowego funkcjonowania nerek lub wątroby, czy w
Data aktualizacji: 9 marca 2022 Kroplówkę można wykonać nie tylko w szpitalu, pacjent może również liczyć na wykonanie dożylnego wlewu we własnym domu. Zazwyczaj taką usługę realizuje wyspecjalizowana pielęgniarka, jednak nierzadko również sam pacjent, po wcześniejszym przeszkoleniu, może robić sobie kroplówki. Jakie są wskazania do jej zastosowania i jak ona przebiega? Co to jest kroplówka? Kroplówka jest metodą podawania pacjentowi leków, preparatów odżywczych i innych płynów drogą dożylną. Najczęściej wykonuje się ją w warunkach szpitalnych. Jednak coraz powszechniej praktykuje się sposób określany jako domowa kroplówka. Kroplówka w domu może być wykonywana ze względu na wygodę pacjenta, który nie musi specjalnie przyjeżdżać do ośrodka zdrowia lub szpitala, aby zaaplikować środki lecznicze i inne potrzebne organizmowi substancje do żyły. Kroplówkę powinna zakładać wykwalifikowana pielęgniarka, która powinna być obecna podczas całego procesu wlewu dożylnego, aby w razie ewentualnych komplikacji móc na bieżąco reagować. Nie rzadko jednak odpowiednio poinstruowani przez pracowników służb medycznych pacjenci sami wykonują wlewy do żyły albo robią to osoby opiekujące się chorymi (bliskie osoby, opiekunowie, itp.).Kroplówka może obejmować pojedynczą sytuację lub mieć charakter stałej kuracji. Po co wykonuje się kroplówkę? Kroplówka w domu pacjenta może być wykonywana ze względu na takie okoliczności jak: odwodnienie pacjenta, za które odpowiada biegunka lub wymioty, anomalie elektrolitowe, utrzymująca się przez dłuższy czas wysoka gorączka, która wywołuje odwodnienie u pacjenta, konieczność podawania tą drogą leków przepisanych przez lekarza, a także środków przeciwbólowych i rozkurczowych i innych zaleconych substancji, wzmacnianie chorych wyniszczonych chorobą (np. nowotworową, metaboliczną, czy inną), żywienie pozajelitowe (np. u chorych na zespół krótkiego jelita), pozostawanie na etapie pooperacyjnym lub przedoperacyjnym. Domowe kroplówki zazwyczaj mają zasilać organizm w utracone płyny lub/i elektrolity. Wówczas chory otrzymuje zestaw niezbędnych pierwiastków w postaci płynnej. Wśród nich trzeba wymienić roztwór fizjologiczny soli, płyn wieloelektrolitowy oraz roztwór Ringera (w formie klasycznej lub z mleczanami). Aby wspomóc ustrój energetycznie zwykle podje się z kolei glukozę (w roztworze pięcioprocentowym). W przypadku żywienia pozajelitowego choremu drogą kroplówki dostarcza się odpowiednio skomponowaną dla niego mieszankę witamin, składników odżywczych, węglowodanów, tłuszczów i białek. Niektóre leki, substancje krwiopochodne oraz krwiozastępcze, itp. składniki musi podać choremu wyłącznie wykwalifikowana pielęgniarka. Nie zawsze jednak jest to nieodzowne. W wielu sytuacjach pacjent lub osoby najbliższe mogą same wprowadzić dany preparat do żyły. Należy przy tym zadbać o aseptykę całej procedury. Przed tym jednak powinno się dodać do leku np. roztwór soli fizjologicznej lub roztwór glukozy. Najczęściej informacja o tym jak przygotować gotowy do podana preparat jest dołączona do leku. Domowa kroplówka może bazować na substancjach witaminowych, które oprócz odżywienia chorego mają za zadanie przyspieszyć regenerację pacjenta po chorobie, ale też wzmocnić jego ustrój, czy zadziałać w sposób odtruwający. Czy można kupić taką kroplówkę w aptece? Można, niektóre są dostępne nawet bez recepty. Przed ich stosowaniem należy jednak uprzednio skonsultować się z lekarzem. Ile zatem trwa taka kroplówka? Płyn zazwyczaj schodzi w ciągu około 30 minut. Wszystko zalezy od rozmiaru wenflonu i rodzaju kroplówki. Jak stosować kroplówkę w domu? Ważne jest aby wenflon lub tzw. motylek, przez który wybrany płyn będzie wlewany do żyły, zakładała pielęgniarka lub inny wykwalifikowany pracownik służby zdrowia. Chory może mieć także wykonane centralne wkucie do dużego naczynia, takiego jak żyła podobojczykowa. Miejsce wokół wenflonu powinno być odpowiednio chronione przed drobnoustrojami chorobotwórczymi. Podczas wlewu należy zadbać o sterylność oraz higienę. Osoba, która podaje daną substancję do żyły lub sam pacjent powinni zwracać uwagę na to czy aplikowany płyn jest dobrej jakości, czy nie jest przeterminowany, mętny, jego opakowanie zniszczone, itd. Płyn dostarczany drogą żylną musi spływać w odpowiednim tempie (nie za szybko ani nie za wolno). Należy także zwrócić uwagę na dawkowanie leku lub innego preparatu oraz stosowne odstępy między poszczególnymi wlewami. Podczas podawania kroplówki w domu pacjenta należy obserwować jego stan, po to by przerwać podawanie substancji dożylnych, jeśli chory źle się poczuje. Pacjent może też nadzorować własne samopoczucie samodzielnie, jednak jest to dużo mniej bezpieczne dla jego dobrostanu. Ile kosztuje podłączenie kroplówki w domu? Czasem najlepszym wyborem zarówno dla chorego, jak i dla jego bliskich jest kroplówka w domu. Cena takiej usługi waha się zazwyczaj między 100-300 zł. Kwota ta jest zależna od czasu trwania kroplówki, rodzaju podawanej substancji oraz kwalifikacji osoby nadzorującej podanie kroplówki. Warto jednak wiedzieć, że zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 21 września 2016 r. pielęgniarka POZ (tzw. środowiskowa) powinna wykonywać usługę taką jak podawanie leków różnymi drogami oraz robienie wlewów dożylnych również w domu pacjenta. Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny? Dziękujemy za przeczytanie naszego artykułu do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami na temat zdrowia i zdrowego stylu życia, zapraszamy na nasz portal ponownie!
Co można jeść na diecie wątrobowej? W diecie wątrobowej można spożywać chude mięsa, jak filet z kurczaka czy indyka, ryby, jak łosoś czy tuńczyk, kaszę, ryż brunatny, gotowane warzywa, takie jak brokuły czy marchew, a także niskotłuszczowe produkty mleczne, takie jak chudy ser czy jogurt naturalny. Jadłospis w diecie wątrobowej
Jak przebiega wizyta z podaniem kroplówki? W przypadku pierwszego podania kroplówki, wizyta rozpoczyna się konsultacją lekarską, w trakcie której ustalane są wskazania i ewentualne przeciwwskazania do danej infuzji. Lekarz przeprowadzi z Tobą rozmowę, pytając o ewentualne choroby i alergie oraz przyjmowane przez Ciebie leki. Następnie zmierzy ciśnienie i poziom glukozy we krwi za pomocą glukometru. Na podstawie konsultacji ustali z Tobą skład kroplówki. Kolejne kroplówki tego samego rodzaju nie będę wymagały już konsultacji lekarskiej, o ile stan Twojego zdrowia między wizytami nie zmieni się. Następnie pielęgniarka zaprowadzi Cię do pomieszczenia, w którym ułożysz się wygodnie na leżance, a ona założy wkłucie i podłączy przygotowany na podstawie zlecenia lekarskiego preparat. W czasie spływania preparatu pielęgniarka będzie kontrolować, czy dobrze się czujesz. Po skończonej infuzji pielęgniarka usunie wkłucie i zaprosi Cię przepyszny napój owocowy. Po ok. 15 minutach od zakończenia kroplówki możesz opuścić Centrum i cieszyć się nową jakością życia. Czy to boli? Podczas zakładania dostępu dożylnego, przez który podawana będzie kroplówka poczujesz jedynie niewielkie ukłucie. Samo przetaczanie preparatu do organizmu jest całkowicie niebolesne. Jak się przygotować do kroplówki? Nie musisz w żaden specjalny sposób przygotowywać się do kroplówki. Dobrze przed podłączeniem infuzji oddać mocz, ponieważ udanie się do łazienki w trakcie wlewu będzie niewygodne. Czy są jakieś przeciwwskazania do przyjęcia kroplówki? Przeciwwskazania do infuzji ustala lekarz. Niektóre choroby przewlekłe, alergie i przyjmowane leki mogą uniemożliwić podanie danego wlewu. Podobnie, nie wszystkie kroplówki mogą być podawane w ciąży. Zaostrzenie choroby skóry w dołach łokciowych może również spowodować odsunięcie kroplówki w czasie, aż do zagojenia rany czy wysypki. Czy trzeba być na czczo? Nie musisz być na czczo, jest to wręcz niewskazane, gdyż głód w połączeniu z emocjami wiążącymi się z podażą kroplówki może spowodować zasłabnięcie. Nie objadaj się jednak na zapas, bo kroplówka trwa tylko niecałą godzinę. Czy w dniu po kroplówce istnieją jakieś ograniczenia np. w aktywności fizycznej lub dietetyczne? Ani w dniu podaży naszego preparatu, ani w kolejnych dniach nie musisz w żaden sposób ograniczać aktywności fizycznej. Możesz uprawiać seks, a także sporty, w tym możesz iść na basen. Tuż po przyjęciu kroplówki możesz jeść wszystko, na co masz ochotę, nie spożywaj jednak alkoholu, aby leki metabolizowane przez Twój organizm nie weszły z nim w niepożądane interakcje (nie dotyczy infuzji Kac Fighter). Tuż po podaniu niektórych preparatów nie jest wskazane prowadzenie auta – nie martw się, poinformujemy Cię o tym podczas rezerwacji terminu wizyty. Jak długo trwa podanie kroplówki? Podaż kroplówki trwa minut. Na całą wizytę wraz z konsultacją lekarską i poczęstunkiem po kroplówce zarezerwuj Kiedy pojawia się efekt działania kroplówki i jak długo się utrzymuje? Efekt działania niektórych kroplówek pojawia się już w trakcie ich podaży. Lepsze samopoczucie, wzrost energii i pozostałe efekty zawartych w kroplówce substancji odczujesz w następnych dniach. Efekty te utrzymają się nawet przez kilka tygodni. Jak często można przyjmować kroplówki? Zawarte w kroplówce suplementy i leki mają stosunkowo duże dawki, dlatego nie powinno się przyjmować wlewów częściej niż raz na tydzień. Częstość wlewów ustala za każdym lekarz. Czy kroplówkę można przyjąć podczas przyjmowania na stałe innych leków? Leki przyjmowane przez pacjentów na stałe i preparaty podawane w kroplówce mogą wchodzić w niepożądane interakcje, dlatego przed podaniem kroplówki lekarz ocenia w trakcie konsultacji czy w trakcie kuracji danym lekiem można zastosować jedną z naszych infuzji. Czy kroplówkę można przyjąć w ciąży? Podanie kroplówki zawsze odbywa się na podstawie wstępnej konsultacji lekarskiej, podczas której ustalane są wskazania i przeciwwskazania do podaży danego preparatu. Jeśli lekarz nie stwierdzi przeciwwskazań do danego wlewu, możliwe jest podłączenie go pacjentce w ciąży. Należy jednak brać pod uwagę, że część preparatów nie jest jednak dopuszczona do podaży w ciąży. Czy mogą wystąpić niekorzystne efekty uboczne kroplówki? W naszym Centrum podanie kroplówki odbywa się z zastosowaniem wszelkich zasad aseptyki i antyseptyki, co minimalizuje ryzyko zakażenia, a stosowane przez nas preparaty charakteryzują się bardzo niewielką częstością obserwowanych efektów niepożądanych. Najczęstsze efekty uboczne, które mogą wystąpić to: zawroty głowy, senność, uczucie głodu lub pragnienia. Czy można pominąć konsultację lekarską przed podaniem kroplówki? Przy kolejnych z rzędu podażach tej samej kroplówki w naszym Centrum wizyta lekarska nie jest niezbędna, chyba że w międzyczasie znacząco zmienił się stan zdrowia Pacjenta. Przed każdym podaniem nowego rodzaju infuzji konsultacja lekarska jest konieczna, nawet jeśli Pacjent zgłasza się ze zleceniem podania infuzji od innego lekarza. Czy można przynieść własne preparaty do podania w kroplówce? W Centrum Avete podawane są jedynie preparaty sprowadzane na podstawie zlecenia lekarskiego naszych specjalistów. Nie dopuszczamy możliwości podania jakiegokolwiek preparatu przyniesionego przez pacjenta, nawet na zlecenie innego lekarza. WRÓĆ DO STRONY GŁÓWNEJ
Jakie warzywa i owoce można jeść przy insulinooporności? Dieta w insulinooporności nie wiąże się z koniecznością rezygnowania z warzyw i owoców. Po prostu zwracaj uwagę na ładunek glikemiczny. Pamiętaj też, że po zjedzeniu samych owoców poziom glukozy wzrośnie bardziej, niż gdy dodasz je do zbilansowanego posiłku.
Kroplówka w terminalnym stadium choroby oraz w zaostrzeniach chorób przewlekłych niesie ulgę Chorym, poprawia Ich stan i ułatwia opiekę nad Pacjentem w domu, a więc płyny trzeba podawać… Tak? Nie? Zapraszam do Tata nie pije wystarczająco dużo! – słyszę często podczas wizyt domowych. Zaledwie dwie szklanki herbaty przez cały dzień! – wybrzmiewa skarga od stroskanych Bliskich. Może podalibyśmy mu kroplówkę…? – słychać to jest pragnienie i jak się zmienia w ciagu należy „wmuszać” płyny w Chorego terminalnie?Jak poprawiamy komfort nie podając podawać płyny (jakie, kiedy, w jakiej ilości).Jak postrzegamy pragnienie?Jemy i pijemy by żyć. Gdy jako dzieci wcinamy młode ziemniaki, jajko i kefir chętnie i ze smakiem, wszyscy wokół nas są zadowoleni. Przekonani, że rozwijamy się prawidłowo. Brak apetytu jest często pierwszym niepokojącym objawem, sygnałem alarmowym: „Uwaga! Coś się dzieje!” Nasze potrzeby energetyczne zmieniają się, również potrzebna ilość płynów ulega modyfikacji. Gdy uprawiamy sport, w upale, przy ciężkiej pracy – koniecznie musimy pić się powoduje najczęściej zmniejszenie pragnienia. Po części jest to naturalny proces. Często jest to jednak decyzja samej starszej osoby. Wynika z obawy przez moczeniem się, mimowolnym oddawaniem moczu, parciem i uczuciem zalegania. Zdarza się to niezwykle często. U kobiet ma to związek z budową anatomiczną cewki moczowej (jest krótka) oraz porodami. U mężczyzn – z przerostem prostaty. Na dodatek nakładają się na to efekty działania leków, głównie diuretycznych (Furosemid, Toramide, Diuver, Diured, Spironol i inne). Leki te zwiększają ilość oddawanego moczu, w efekcie i parcie jest odwodnienia nasila się z powodu stylu życia oraz zaburzeń i chorób tego okresu, jak: demencja, choroba Alzheimera, cukrzyca, choroby przebiegające z podwyższeniem temperatury i długotrwałym komplikuje się jednak najbardziej w terminalnym stadium chorób. Trudno jest jednoznacznie powiedzieć czy Pacjent nie chce czy nie może pić. A może nie powinien? Rodzina jest zagubiona – jak pisałem na początku: wszyscy jednoznacznie utożsamiamy apetyt i pragnienie z zapotrzebowanie na płyny u dorosłego ważącego 75 kg wynosi około 2500 ml. Natomiast u chorych w stanie terminalnym często dochodzi do krytycznej utraty masy ciała w wyniku kacheksji nowotworowej (wyniszczenia). Zmniejsza się też zapotrzebowanie na płyny, nawet do 1/3. Przy spadku wagi o 30 kg dobowe zapotrzebowanie na płyny zmniejsza się do mniej niż 1000 niewiele jest badań naukowych pozwalających dać odpowiedź na to pytanie. Brak jest danych, które jednoznacznie wspierałyby tezę, że podawanie płynów (doustne, w kroplówkach) lub jego zaniechanie poprawia jakość życia, przedłuża je lub choćby poprawia komfort połowa Chorych ma faktyczne kliniczne (biochemiczne) objawy odwodnienia w ostatnich 48 godzinach życia. Najczęściej jest to odwodnienie słabego nasilenia. Brak dowodów, że podawanie płynów poprawia stan śluzówek (wyschnięte usta, język), suchość znajdują się badania potwierdzające, iż podawanie zbyt dużych ilości płynów (w tym we wlewie) w ostatnich dniach życia:zwiększa ryzyko duszności (płyn w opłucnej/płucach),zwiększa obrzęki, w tym kończyn oraz ilość płynu w jamie brzusznej (wodobrzusze),powiększa częstotliwość i nasilenie wymiotów,zwiększa ciśnienie tętnicze krwi (co nie jest potrzebne ani wskazane),powiększa ryzyko kaszlu,zwiększa ciśnienie śródczaszkowe (uwaga na Chorych z nowotworami mózgu).Jakie są plusy ZANIECHANIA nawadniania?Najtrudniej jest zawsze zaakceptować postęp i nieodwracalność choroby. Łatwiej, gdy jest czas aby z Pacjentem i Jego Rodziną popracować – gdy lekarz czy pielęgniarka zdobyli zaufanie Chorego. Istotna staje się wtedy godna, spokojna, bezbólowa śmierci we własnym domu. Oznacza to między innymi zaniechanie czynności uporczywych, takich które nie poprawiają jakości funkcjonowania Chorego, a tylko przysparzają mu podawania lub ograniczenie ilości przyjmowanych płynów (w tym doustnie i we wlewach):zmniejsza ból,redukuje ryzyko obrzęków,zmniejsza zaleganie wydzieliny w drogach oddechowych, tym samym zmniejsza duszność (patrz: duszność),zmniejsza ryzyko wymiotów,ułatwia pielęgnacje Chorego (mniej moczu, który pozostawiony w pieluchomajtkach drażni skórę).Postępujące odwodnienie zazwyczaj ułatwia umieranie. Odwodnienie prowadzi do zmniejszenia sekrecji w drogach oddechowych, co powoduje mniejsze zaleganie wydzieliny, której chory nie może odkrztusić. Zmniejsza to natężenie kaszlu i redukuje ryzyko zachłyśnięcia. Zmniejszona sekrecja w przewodzie pokarmowym redukuje wymioty, a zmniejszenie obrzęku guza wskutek odwodnienia może zmniejszyć ból związany z podwyższonym ciśnieniem Postępowanie lekarza rodzinnego wobec chorych na raka w ostatnich dniach życia, Krzysztof Buczkowski, Małgorzata Krajnik, Polska Medycyna Paliatywna 2003, 2, 4, 241–250Zwrócę tu uwagę na dwie sytuacje Chorych, u których byłbym najbardziej ostrożny z podawaniem PacjentaMożliwe powikłania podawania płynówChory z nowotworem wątroby lub przerzutami do wątroby z małą ilością białek we krwi (hipoalbuminemia)Duże ryzyko, że podane w nadmiarze płynu zamienią się w obrzęk: w tym brzucha, kończyn. W efekcie nasilą objawy Chorego: ból, z nowotworem płuc/oskrzeli lub przerzutami do płucNadmiar płynów przy jednocześnie niedrożnych drogach oddechowych zwiększy zastój płynu i nasili kaszel oraz uczucie szczególnie w ostatnich dniach życia, nosić więc może znamiona terapii uporczywej. Zamiast nieść ulgę Choremu, przynosi mu cierpienie. Sztuczne podawanie płynów (dożylne, podskórne) musi być więc ograniczone do ścisłych wskazań, musi opierać się na decyzji medycznej i być uzgodnione z Chorym lub Jego Rodziną po omówieniu wszystkich istotnych aspektów takiego czego płyny w kroplówce nadają się dobrze?Płyn przynosi poprawę i ulgę w dolegliwościach u Pacjentów z hiperkalcemią (za dużo wapnia we krwi, taki stan zdarza się czasem w przebiegu chorób, w tym nowotworowych).Jest wskazany u Pacjentów z wymiotami oraz znaczną powolne podawanie leków we wlewie – np. przeciwbólowych (morfina), przez co zapewnia ich równy dostęp dla organizmu Chorego przez całą dobą. Warto jednak sprawdzić, czy wykorzystanie pompy nie byłoby w takiej sytuacji bardziej podawać płyny?Najważniejsze jest zawsze podawanie płynów doustnie, według wyrażanych przez Chorego potrzeb. Dajemy tyle płynów, ile Pacjent sobie stwierdzono wskazania do podawania płynów sztucznie (we wlewie):Zdecydowanie lepsze jest podawanie płynów podskórnie ( hypodermoclisis) a nie dożylnie ( to prostsze technicznie (nie trzeba wielokrotnie próbować „wkłuć” się do żyły, co bywa bardzo trudne w stanach terminalnych nawet dla bardzo doświadczonego personelu)Jest to bezpieczniejsze w obsłudze, także dla Rodziny Chorego – umożliwia samodzielne podawanie leków, odpinanie płynów na prośbę podawany jest wolniej co wynika z samego sposobu powoduje zakrzepicy żylnej i zapalenia wywołuje możliwość przewodnienia i obrzęku płuc .Rozsądne jest podawanie płynów powoli (jednak butelka płynu o objętości 500 ml w okresie 6-8 godzin).Płyn ma nawodnić Chorego, uzupełnić niedobór płynów – powinien to zrobić na jak najdłuższy czas. Aby to osiągnąć musi pozostawać w ciele Chorego długo. Ma dostać się do układu krążenia i w nim się znajdować, nie uciekać: przez nerki przy oddawaniu moczu ani nie chować się w postaci co uważać podając płyny podskórnie?Podawanie płynów podskórnie nie jest wskazane w sytuacjach poważnego jest ilość płynów, które w ten sposób można jest reakcja miejscowa, np. i jak podajemy?0,9% NaCl (sól fizjologiczna)PWE (płyn wieloelektrolitowy)5% glukozaSól fizjologiczna 0,9% (NaCl), Glukoza 5% oraz płyn wieloelektrolitowy (PWE).Podajemy najlepiej w powolnym wlewie podskórnym, można podawać objętości do 3000 ml/dobę, przy czym w medycynie paliatywnej w warunkach domowych podajemy zwykle 500-1000 ml płynów/ do pozostawienia swojego maila – otrzymasz ode mnie informacje na temat nowych przydatnych artykułów, które pomogą Ci w codziennej opiece nad przeczytać:Mit kroplówki nawadniajacej (artykuł na stronie Fundacji Onkologicznej).Duszność – czym jest i jak sobie z nią radzić (przejdź do artykułu).Wlewy podskórne – o technicznych aspektach ich podawania (przejdź do artykułu).
Brak apetytu u psa często budzi wiele zmartwień wśród właścicieli czworonogów. Co może to oznaczać i czy tego typu problem od razu jest powodem do wizyty u lekarza weterynarii? Dzisiaj podamy 5 najczęstszych powodów, dlaczego pies nie chce jeść. Źle dobrana karma Bardzo często nasz pies nagle przestaje jeść, gdy po prostu zmienimy mu karmę. Czworonogom, podobnie jak ludziom
zapytał(a) o 10:10 Czy od kroplówki w szpitalu mogę przytyć? Już od jakiś dobrych 3 lat męczą mnie myśli typowe dla zaburzeń odżywiania i w sumie nigdy nie było jakoś mega źle moja najniższa waga to były 42,5 kg przy wzroście 159 . Ostatnimi czasy się to jednak pogorszyło a że miałam świadomość ,że to niebezpieczne wybłagałam na mamie terapie u psychologa chociaż ona nie rozumiała problemu bo przecież waże normalnie( po prostu co jakiś czas dwa tygodnie się głodziłam a potem miesiac jadłam więc waga gdzieś mniej więcej była w normie). Psycholog też ją upewnił w przekonaniu ,że wszystko jest ok i że nie mam anoreksji ani nic i ,że moim problemem są moje relacje z mamą. Szkoda tylko ,że ja o tym ,że anoreksji nie mam bardzo dobrze wiedziałam po prostu chciałam się pozbyć męczących myśli zwłaszcza ,że w ostatnim czasie się dosyć nasiliły , chciałam po prostu żyć zdrowo bez kompleksów itd. Psycholog jednak nadal zajmuje sie tylko moimi relacjami z mamą majac w dupie to z czym naprawdę mam problem i w sumie chyba nigdy więcej nie zdecyduje się na terapie u psychologa. No więc tak od ostatniego tygodnia nie jem praktycznie nic i nie czuje się w sposób ,że miała bym kiedykolwiek coś z własnej woli zjeść ,chociaż wcześniej lubiłam jedzenia. Ciśnienie w tym momencie mam 90/40 i w zasadzie ciągle mdleje , więc mama stwierdziła ,że jedziemy do szpitala. I tak jak jedzenia szpitalnego jedzenia w szpitalu nigdy nie jem bo jest fu.. XD albo jem bardzo mało a mama mi przynosi kanapki . No ale wiadomo ,że dostanę też kroplówki... nie chce robić lekarzom afery w szpitalu ,że nie dam sobie podłączyć kroplówki bo nie wiem ile ma kcal... Ja się boje teraz zjeść nawet jednego m&m'sa bo boje sie że przytyje... Odpowiedzi Zależy jaka kroplowke dostaniesz,jeśli roztwór glukozy to uh, ciężko. Mi z dnia na dzień podskoczyła z do 46 kg, ale potem chyba zeszło do ok w ciągu 3 dni Słuchaj zdąża się że się tyje ale prawie nigdy Natasha9 odpowiedział(a) o 10:16 Dziewczyno, nie męcz się! Oblicz jakie powinnaś mieć swoje BMI. Ta waga, która będzie do Ciebie przypisana jest dobra, trzymaj się jej i co najważniejsze: jedz. Bez wartościowych posiłków nie dostarczysz swojemu organizmowi witamin. Sama powinnaś to wiedzieć, skoro trafiłaś już do szpitala przez zasłabnięcie - twój organizm domaga się witamin. Jeśli już za bardzo się przejmujesz obliczaniem kalorii, znajdź sobie jakieś zajęcie, to na prawdę pomaga. Odżywiaj się zdrowo. Każdy musi jeść, Trzymam kciuki za Ciebie! AHAHAAHAH jednego m&m'sa? ludzie jedzą po 3 kebaby XDDD to tak samo jakbyś sie spytała czy jak pijesz wodę to tyjesz leeeeeeeeeeeeel CH₃CN odpowiedział(a) o 12:46 1. Pogadaj z jakimś lekarzem/pielęgniarką na temat tego, co czujesz. Na tyle ogarnięty będzie, żeby przysłać specjalistę. Zresztą ja nie rozumiem całego problemu - nie masz pojęcia jakie procesy zachodzą w organizmie, nie wiesz w ogóle na czym polega trawienie, bilans energetyczny, a masz jakieś pomysły na ten temat. Weź może zacznij od dokształcenia się w tym Tak, kroplówka ma milion kcal, na pewno przytyjesz i będziesz ważyć 400 kg, dadzą Ci po terapii taki skuterek ana19912 odpowiedział(a) o 06:39 Na pewno kroplówka ma kalorie, ale tak do końca nie wiem ile. Przynajmniej wiem, że kiedy byłam w szpitalu i dostawałam kroplówkę i jadłam naprawdę mało nie schudłam w ogóle. W końcu tam jest glukoza, cukier prosty, więc... Kroplowka to tylko woda i pare malenkich skladnikow nikt po0 tym nie utyje Blackfly odpowiedział(a) o 19:05 OD kroplówki raczej nie przytyjesz a jak juz to bardzo mało. Przeczytaj moje pierwsze pytanie na zapytaj Uważasz, że znasz lepszą odpowiedź? lubde0iE0o.
